تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٩٣٦ - مسئله نوزدهم حرمت كهانت

نيز آنها را براى ديگران بازگو مى‌كنند و شياطين اينگونه اخبار را به شياطين ديگر رسانده و آنانرا از حوادثى كه در اماكن و ازمان بعيده اتّفاق مى‌افتد از قبيل سارقى كه سرقت نموده يا قاتلى كه مرتكب قتل شده و يا غائبى كه از انظار مخفى و پنهان مى‌گردد آگاه مى‌سازند.

البتّه اين شياطين همچون مردم دسته‌اى از ايشان راستگو و گروهى ديگر از آنها دروغگو مى‌باشند تا آخر حديث.

شرح مطلوب‌

قوله: كما فى الصّحاح: يعنى صحاح الّلغة جوهرى.

قوله: و عن القاموس: يعنى قاموس الّلغة فيروزآبادى.

قوله: لكن عن المصباح: يعنى مصباح المنير فيّومى.

قوله: فعن النّهاية: يعنى نهايه ابن اثير.

قوله: ن يتعاطى الخبر: يعنى من يخبر الخبر.

قوله: فمنهم من كان يزعم الخ: ضمير در « منهم » به كهنه راجع است.

قوله: يلقى اليه الاخبار: ضمير فاعلى در « يلقى » به جنّ و در « اليه » به من موصوله عود مى‌كند.

قوله: بمقدّمات و اسباب: در كتاب نهايه كلمه « واو » ساقط بوده و عبارت « بمقدّمات اسباب» مى‌باشد.

قوله: يستدلّ بها: يعنى بالمقدّمات.

قوله: على مواقعها: يعنى على مواقع الامور.

قوله: و هذا يخصّونه باسم العرّاف: مشار اليه « هذا » من كان يزعم انّه يعرف الامور مى‌باشد.

قوله: و المحكى عن الاكثر: يعنى اكثر فقهاء.

قوله: ما فى القواعد: يعنى قواعد مرحوم علّامه.

قوله: من انّه من كان الخ: ضمير در « انّه » به كاهن عود مى‌كند.

قوله: و عن التّنقيح انّه المشهور: مقصود كتاب تنقيح فاضل مقداد مى‌باشد.