تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٨٤٣ - مسئله دوم بازى با آلات قمار بدون عوض

و در روايت موثّقه زراره از مولانا ابى عبد اللّه عليه السّلام آمده است كه حضرت از شطرنج و لعبة الشّبيب كه بآن لعبة الامير گفته مى‌شود و نيز از « لعبة الثّلاث» سؤال شدند؟

حضرت فرمودند:

وقتى حقتعالى بين حقّ و باطل جدائى انداخته و ايندو را از هم مشخّص نموده اينها از كدام هستند؟

و راوى مى‌گويد: عرض كردم با باطل.

حضرت فرمودند:

هيچ خيرى در باطل وجود ندارد.

مدلول اين خبر نيز همچون روايت قبلى است.

و در روايت عبد الواحد بن مختار از بازى با شطرنج سؤال شده:

امام عليه السّلام مى‌فرمايند:

مؤمن و كسيكه بخداوند متعال ايمان و اعتقاد دارد از بازى و سرگرم شدن بغير حقّ روى‌گردان است.

سپس مرحوم مصنّف ذيل اين روايات در مقام استفاده تأييد براى حكم بحرمت مى‌فرمايند:

مقتضاى منوط قرار دادن حكم بباطل و لعب بودن آنستكه رهن و عوض در حرمت بازى با اين اشياء اعتبار و ملاحظه نشده و واضح و روشن است كه دعوى انصراف در اينجا مورد ندارد.

شرح مطلوب‌

قوله: و يدلّ عليه الكتاب: مقصود آيه شريفه‌ انّما الخمر و الميسر و الازلام رجس من عمل الشّيطان فاجتنبوه‌ مى‌باشد.

قوله: و حكى عن جماعة انّه قد يطلق على الّلعب الخ: ضمير در « انّه » به قمار راجع است.

قوله: و به صرّح فى جامع المقاصد: ضمير در « به » به اطلاق راجع است.