تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٧١٥ - دخول صبى مميز در حكم بحرمت غيبت

قوله: مع انّ التمثيل المذكور فى الآية: مقصود از « تمثيل » عبارت أيحبّ احدكم ان يأكل لحم اخيه مى‌باشد.

قوله: بمن ثبت اخوته: يعنى شيعه.

قوله: فلا يعمّ من وجب التبرّى عنه: مقصود سنّى مى‌باشد.

قوله: فلا اشكال فى المسئله: مقصود از « المسئله » مسئله جواز غيبت مخالف مى‌باشد.

قوله: لو سمعها: يعنى لو سمع الصّبيّ الغيبة.

قوله: مع صدق الاخ عليه: ضمير در « عليه » به صبىّ راجع است.

قوله: كما يشهد به قوله تعالى: ضمير در « به » به صدق الاخ عليه راجع است.

قوله: و ان تخالطوهم فاخوانكم فى الدّين: آيه (٢٢٠) از سوره بقره.

قوله: امكان الاستدلال بالآيه: مقصود از « آيه » آيه‌ لا يغتب بعضكم بعضا أيحبّ ان يأكل لحم اخيه فكرهتموه‌ مى‌باشد.

قوله: عدّ اطفالهم منهم: ضمائر جمع به مكلّفين راجع مى‌باشند.

قوله: صدق المؤمن عليه: ضمير در « عليه » به صبىّ راجع است.

قوله: مطلقا: چه اظهار ايمان كرده و چه ابزار نكند و ممكنست مراد اين باشد كه چه مميّز و چه غير مميّز باشد.

قوله: فى الجملة: يعنى در صورت اظهار ايمان و شهادت دادن بولايت امير المؤمنين عليه الصّلوة و السّلام و ممكنست مراد اين باشد كه صدق عنوان مؤمن تنها بر طفل مميّز مى‌باشد.

قوله: و لعلّه لما ذكرنا: ضمير در « لعلّه » بمعناى « شأن » مى‌باشد.

قوله: و ظاهره الشّمول الخ: ضمير در « ظاهره » به تصريح مرحوم شهيد ثانى در كشف الرّيبه راجع است.

قوله: و منه يظهر الخ: ضمير در « منه » به شمول كلام شهيد ثانى (ره) نسبت به طفل غير مميّز راجع است.

قوله: الّا انّه صرّح الخ: ضمير در « انّه » بمعناى « شأن » است.

قوله: بعض الاساطين: مقصود مرحوم كاشف الغطاء مى‌باشد.