سورآبادى: وا (با) ۱/۳۲؛ ورگشتن (برگشتن) ۱/۳۷؛ وخشايش (بخشايش) ۱/۳۷۳؛ وى نيازى (بى نيازى) ۱/۷۹؛ تواهى (تباهى) ۱/۵۳۰؛ تور (تبر) ۲/۷۷۴.
قرآن رى: بياوان (بيابان) ۱۹۵؛ بفريوند (بفريبند) ۱۷۰؛ بياوند (بيابند) ۵۹؛ زوان (زبان) ۵۵، ۱۱؛ دوشاو (دوشاب) ۲۵۹.
۳. ب/پ: پچاردن (بجاردن) ۱۳/۲۵؛ پخشيدن (بخشيدن) ۱۳/۵۸؛ پيوس (بيوس) ۱/۷۲۱، ۱۱؛ اسپ [١] (اسب) ۱/۲۰۵، ۷۷، پيوه زاده (بيوه زاده) ۱۲/۱۷۹.
لسان التنزيل: سبرى (سپرى) ۶۶.
نكته: گاهى فرايندى خلاف اين هم روى مى دهد سورآبادى: پرگويدشان (برگويدشان) ۱/۱۳.
۴. ب/ف: زفان (زبان) ۱۲/۸۸ و ۱۴/۲۶۰؛ فا (با = باز، با، به، تا) ۱/۱۳ و ۳/۴۲۵.
نيز قصص قرآن: زفان ۲۵۶، ۲۴۸؛ فا (با، به) ۹، ۴، ۳۹۵؛ تفش (تبش/تپش) ۲۶۰.
قرآن رى: فا (با، به) ۲۷۰، ۲۳۳.
تفسيرى بر عشرى از قرآن: فيزارى (ويزارى/بيزارى) ۸۷؛ فاز گونگى (بازگونگى، باشگونگى) ۱۸۴.
لسان التنزيل: زفانى ۱۸.
۵. ب/ى: چويى [٢] (چوبى) ۱۳/۴۱.