شناخت نامه شيخ ابوالفتوح رازي - زمانی نژاد، علی اکبر - الصفحة ٢٠

ايضاً ج ۲، ص ۱۳۹ در تفسير آيه «فَبَعَثَ اللّهُ غُراباً يَبْحَثُ فِي الْأَرْضِ لِيُرِيَهُ كَيْفَ يُوارِي سَوْأَةَ أَخِيهِ» گويد:
«رسول خدا صلى الله عليه و آله گفت: خداى تعالى منت نهاد به سه چيز بعد از سه چيز: به بوى از پس مرگ، چه اگر نبودى هيچ كس مرده را دفن نكردى؛ و به اين جانور كه دردانه افتاد كه اگر نه آن بودى، پادشاهان حبوب ادخار كردندى به جاى زر و سيم. ايشان را آن به بودى؛ و به مرگ پس از پيرى كه مرد چون سخت پير شود، او را از خود ملال آيد. در آن وقت، مرگ او را راحت باشد؛ چنان كه حكيم سنايى گويد:
۰ اگر مرگ خود هيچ راحت نداردنه بازت رهاند همى جاودانى». [١] ۰
ج ۲، ص ۱۷۶، در تفسير آيه «إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُو?تُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ» ، كه به روايت مشهور در شأن حضرت امير نازل شده، گويد:
«صاحب [٢] گويد:
۰ ولما علمت بما قد جنيتواشفقت من سخط العالم ۰
۰ نقشت شفيعى على خاتمىاماماً تصدق بالخاتم ۰
ترجمها بعض الشعراء:
۰ چون جرم خويش ديدم ترسيدم از خداراندم بسى ز ديده به رخسار بر دموع ۰
۰ نام شفيع خود به نگين بر نوشتم آنكانگشترى خويش ببخشيد در ركوع». ۰