و سپس بيت ذيل را:
۰ از درد دل محب حبيب آگه نيستمى نالد بيمار و طبيب آگه نيست ۰
ايضاً ج ۱، ص ۶۳۷، در تفسير آيه «قُلْ مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ» و بيان اينكه مراد مرگ حقيقى نيست، بلكه كنايه از شدت خشم است در كلام عرب، گويد: «و در كلام ما [يعنى فارسى ]همچنين، چنان كه شاعر گفت شعر:
خاموش باش خشك فرو پژ مرو بمير». ايضاً ج ۱، ص ۶۴۰، در مدح حضرت امير:
۰ تا لاجرم ز سدره همى گفت جبرئيلبر دست زور [و] پنجه بازوش لافتى ۰
ايضاً ج ۱، ص ۶۵۶، در تفسير آيه «وَ لا تَهِنُوا وَ لا تَحْزَنُوا وَ أَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ» ، كه در مقام تسليت مسلمين از شكست ايشان در روز احد نازل شده، گويد:
«و شاعرى از پارسيان ممدوح خود را تسليه مى دهد از وهنى كه در لشكر او [١] افتاد در بعضى كارزارها. مى گويد:
۰ اى خداوند گر از لشكر تو پيشروىبى تو در حرب گرفتار شد الحرب سجال ۰
۰ نه همه ساله ظفر اهل ظفر يافته انديا نه هرگونه چشيد است بدى نيك سگال ۰
۰ گر همه ساله بود [٢] كامروا مردم نيكپس چه بود آن همه ناكامى پيغمبر و آل». ۰
ج ۲، ص ۳۹، در تفسير آيه «وَ لا تَهِنُوا فِي ابْتِغاءِ الْقَوْمِ إِنْ تَكُونُوا تَأْلَمُونَ فَإِنَّهُمْ يَأْلَمُونَ كَما تَأْلَمُونَ» گويد: