در اين ميان شيخ، عنايتى ويژه به ترجمه تفسير طبرى داشته است.
اما اين عنايت، چگونه بوده است و در چه حد؟
دكتر ناصح، در مقايسه اى كه بين ترجمه آيات تفسير طبرى و ابوالفتوح رازى به عمل مى آورد، نتيجه مى گيرد:
«... صاحب روض الجنان و روح الجنان در ترجمه آيات قرآنى از استقلالى نسبى در كارش برخوردار بوده و به پيروى از سبك عصر و زمانه اش، صورتى خاص از ترجمه را برگزيده است».
ايشان در ادامه مقاله، با مقايسه آمارىِ واژگان ترجمه چند آيه محدود مى گويد:
«نتيجه آنكه، در ترجمه تفسير طبرى حدود ۱۷۰ كلمه و در تفسير روض الجنان و روح الجنان حدود ۱۶۰ كلمه فارسى در مقابل صد كلمه قرآنى نهاده شده است. در ترجمه تفسير طبرى حدود هفده كلمه و در تفسير روض الجنان و روح الجنان حدود ۲۴ كلمه در متن ترجمه شده به صورت عربى است. نسبت كلمات عربى در اولى حدود ده درصد و در دومى حدود پانزده درصد مى باشد».
به اين ترتيب مى توان گفت، هر چند ابوالفتوح رازى در ترجمه و تفسير استقلال فكرى و قلمى خود را دارد، اما بدون شك ترجمه تفسير طبرى را در كنار دست خود به همراه داشته است؛ همچنان كه آقاى دكتر محمد جعفر ياحقى، كه از دست اندركاران تصحيح و چاپ تازه ترين متن منقح تفسير ابوالفتوح رازى مى باشند، مى گويد:
«اينك بر ما مسلم شده است كه ابوالفتوح اصل تفسير طبرى را پيش رو داشته و از آن بسيار سود برده است و علاوه بر استفاده هاى موضعى و غير مستقيم، افزون از پنجاه بار به تصريح به نام وى اشاره كرده است».
به اين ترتيب مى توان گفت جامعيت و عظمت تفسير كبير طبرى از يك طرف، و دقت علمى و انصاف ابوالفتوح از طرف ديگر، سبب شده است ابوالفتوح كتاب