از جمله چهره هاى سرشناس عرصه نقد حديث در دوران معاصر، علامه بزرگوار مرحوم شعرانى است. ايشان اگر چه با ارادت خاص و ديرينه اى كه به ركن دوم تشريع داشتند، به نگارش حواشى و تعليقات بر مهم ترين جوامع حديثى شيعه اقدام نمودند، امّا در جاى جاى اين حواشى ـ اعم از كتابهاى حديثى يا تفسيرى ـ به نقد سند يا متن حديث به نحوى بسيار بارز و چشمگير توجّه نمودند؛ به گونه اى كه اگر همه اين موارد يك جا گرد آورى شود، يك دوره نسبتاً كامل حديث شناسى را تشكيل خواهد داد. براى آشنايى بيشتر با ديدگاه آن بزرگوار در اين زمينه، به مواردى از نقد حديث در آثار ايشان به اجمال اشاره مى شود:

۱. سنجش روايات با ملاكهاى قرآنى

اوّلين شرط اساسىِ پذيرش يا ردّ حديث در ديدگاه حديث پژوهى علامه، عرضه آن به كتاب خداوند و پى بردن به موافقت حديث با قرآن يا لااقل عدم مخالفتش با آن است. [٢] ايشان در اين زمينه مى نويسند: