مى پردازد. در ترجمه لفظ به لفظ نيز مى كوشد واژه هاى معادل پارسى به كار بَرد؛ هر چند لغات عربى در ترجمه او بيش از آن دو تفسير است.
نخستين چاپ تفسير ابوالفتوح، به طورى كه در مفسران شيعه [١] آمده است، در زمان مظفرالدين شاه قاجار و به دستور او آغاز شد كه با درگذشت او متوقف ماند و سالها بعد به همت استاد على اصغر حكمت، كه سمت وزارت فرهنگ را عهده دار بود، طبع آن ادامه يافت. نخستين تصحيح اين تفسير توسط مرحوم استاد مهدى الهى قمشه اى در ده جلد منتشر شد و در سالهاى اخير طبع منقّحى از اين تفسير توسّط آستان قدس رضوى انتشار يافته است.
تفسير ابوالفتوح، سرمشق تفسيرنويسان شيعى مذهب قرار گرفته است؛ به طورى كه در سده هاى پيشين تفسير جلاء الاذهان و جلاء الاحزان شيخ ابوالمحاسن حسين بن حسن جرجانى مشهور به تفسير گازر تقليدى از مطالب و حتى گاه نقل عين عبارات تفسير ابوالفتوح است كه در قرن نهم يا دهم هجرى تأليف شده است [٢] و همچنين مولا فتح اللّه كاشانى نيز در تفسير منهج الصادقين روش ابوالفتوح را پيروى كرده است.
آثار ديگر ابوالفتوح: شرح الشهاب [٣] در شرح بر شهاب الاخبار قاضى ابوعبداللّه