شناخت نامه شيخ ابوالفتوح رازي - زمانی نژاد، علی اکبر - الصفحة ٢٢٨

الف) در زير درختانش جويها مى رود. هر گه كه ايشان را از آنجا روزى مى دهند... گويند اين ميوه هاست كه ما را در دنيا دادند (ج ۱، ص ۷۱).
ب) مى رود از زير آن جويها. هر گه كه روزى دهند ايشان را از آن ميوه اى روزى اى، گويند:... اين آن است كه ما را روزى دادند پيش از اين.
«وَهُمْ فِيها خالِدُونَ» (همان جا). الف) ايشان در بهشت مخلِّد مؤبّد باشند (ج ۱، ص ۱۷۴).
ب) و ايشان در آنجا هميشه باشند.
«فَيَعْلَمُونَ أَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّهِمْ» (بقره ۲: ۲۶)
الف) اما مؤمنان دانند كه اين حق است و صدق است و از نزديك خداست (ج ۱، ص ۱۷۸).
ب) دانند كه آن درست است از خداى ايشان را.
«يُضِلُّ بِهِ كَثِيراً وَيَهْدِي بِهِ كَثِيراً» (همان جا).
الف) تا اضلال كند به آن بسيارى كس را و هدايت كند به آن بسيارى را.
ب) گمراه كند به آن بسيارى را و راه نمايد به آن بسيارى را.
«وَ لَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِنَ الْأَمْوالِ وَ الْأَنْفُسِ»(بقره ۲: ۱۵۵).
الف) و ما امتحان كنيم و بيازماييم شما را به چيزى... از ترس و گرسنگى و نقصان مال و تنها (ج ۲، ص ۲۳۹).
ب) و بيازماييم شما را به چيزى از ترس و گرسنگى و كاستنى از مالها و جانها.
«الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ فَلا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِينَ» (بقره ۲: ۱۴۷).
الف) حق از خداى تو پيدا شد و پديد آمد، نگر تا در او شك نكنى (ج ۲، ص ۲۱۷).
ب) حق از خداى تو است. مباش از جمله شك كنندگان!