كه مردم دست در ماليدند، اثر روشن نمانده.
عبداللّه بن عمر [١] روايت كند كه ركن و مقام، دو ياقوت بود از ياقوتهاى بهشت. خداى تعالى (عزّوجلّ) به زمين فرستاد و روشنايى ايشان بستد و اگر همچنان روشن بودندى، هرگز در دنيا شب نبودى از نور و فروغ ايشان و همه زمين به نور ايشان منوّر بودى.

۳. بيت اللّه الحرام

قوله: «وَ عَهِدْنا إِلى إِبْراهِيمَ وَ إِسْماعِيلَ» (بقره ۲: ۱۲۵)؛ ما عهد كرديم با ابراهيم و اسماعيل.
گفتند: معنى آن است كه ما فرموديم و وصيّت كرديم ايشان را «أَنْ طَهِّرا بَيْتِيَ» كه خانه من پاك كنيد. بعضى ديگر از مفسّران گفتندى: معنى آن است كه خانه مرا بر طهارت بنا كنيد. يعنى بر توحيد. سعيد بن جُبير و عبيد عمر و عطا و مقاتل گفتند: مراد آن است كه خانه مرا از بتان پاك كنيد. يمان گفت: معنى آن است كه در او بخورسوزى و خُلُوق [٢] در او مالى و خوش بوى كنيد.
«لِلطّائِفِينَ» براى آنان كه طواف كنند و از آفاق و اقطار جهان آنجا آيند.