شناخت نامه شيخ ابوالفتوح رازي - زمانی نژاد، علی اکبر - الصفحة ١٦٤

عمل بايد كردن و «متشابه» منسوخ [١] باشد كه به او ايمان بايد آوردن و بر او كار نبايد كردن و اين روايت عطيّه [٢] است از عبداللّه [٣] .
و روايت على بن طلحه [٤] از عبداللّه عبّاس آن است كه «محكمات» قرآن حلال و حرام و حدود [٥] و احكام و فرايض است كه آن را كار بايد بستن و ايمان بايد آوردن، و «متشابه» امثال و مواعظ و مقدّم و مؤخّر است كه در اينجا چيزى نبود كه كار بايد بستن....
محمّد بن جعفر بن الزّبير [٦] گفت: «محكم» آن باشد كه محتمل نباشد، الاّ يك وجه را و «متشابه» آن بود كه محتمل بود وجوه را.
بعضى ديگر گفتند: «محكم» آن باشد كه علماء تأويل دانند، و «متشابه» آن بود كه تأويل آن جز خداى تعالى نداند؛ «كَالخَبرِ عَن قِيامِ السّاعةِ»؛ چنان كه خبر قيامت و باران كه كى بارد و بچه كه در شكم مادر چه باشد و آنكه فردا چه باشد و هر كس چند ماند و كى ميرد و كجا ميرد؟ و آنچه از اخبار غيب است.