سخن [١] ، گنج و گنجينه [٢] ، تاريخ ادبيات صفا [٣] ، زيب سخن [٤] و دانشوران خراسان [٥] ـ كه با اختلافهايى جزئى همه عيناً از منابع پيش از خود نقل كرده اند، اين بيت وجود ندارد و در همه اين كتابها با اندكى اختلاف، به همان صورتى آمده است كه اكثر دوستداران شعر رودكى در خاطر دارند:
۰ زمانه پندى آزادوار داد مرازمانه را چو نكو بنگرى همه پندست ۰
۰ به روز نيك كسان گفت تا تو غم نخورىبسا كسا كه به روز تو آرزومندست ۰
همه مآخذ سابق الذكر اين قطعه را از رودكى مى دانند و در هيچ يك از آنها اشاره اى به انتساب آن به ابواسحاق جويبارى نشده است.
نكته سوّم اينكه سه بيت مذكور در جلد سوم، صفحه ۵۳۱ تفسير ابوالفتوح رازى (چاپ قديم) و هم در چاپ ديگر همين تفسير [٦] با حواشى مرحوم ابوالحسن شعرانى (ج ۷، ص ۵۰۱) به همان گونه است كه در برگ «۲۴ ـ ر» نسخه خطى كتابخانه مركزى دانشگاه تهران به شماره ۱۰۰۵۰ (نسخه اساس جلد سيزده چاپ بنياد پژوهشهاى اسلامى، ص ۱۹۹) آمده است. و جاى شگفتى است كه مرحوم علامه محمّد قزوينى متوجّه اين قطعه رودكى نشده است. توضيح اينكه علامه قزوينى راجع به اصل و نسب و زبان ابوالفتوح رازى و خصوصيّات سبكى تفسير او