پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٠٩ - ٣٣٧ و قال عليهالسلام الدَّاعِي بِلَا عَمَلٍ كَالرَّامِي بِلَا وَتَرٍ

مى‌گوييد كه عمل نمى‌كنيد؟!* نزد خدا بسيار موجب خشم است كه سخنى بگوييد كه عمل نمى‌كنيد!». [١]

اين‌ها در صورتى است كه داعى را به معناى دعوت كننده به نيكى‌ها بدانيم؛ اما اگر به معناى دعا باشد آن نيز هماهنگ با روايات اسلامى است.

در حديث پرمعنايى كه علامه مجلسى رحمه الله آن را در بحارالانوار از كتاب‌ دعوات‌ راوندى نقل كرده مى‌خوانيم كه امام صادق عليه السلام فرمود:

«أَرْبَعٌ لا يُسْتَجَابُ لَهُمْ دُعَاءٌ رَجُلٌ جَالِسٌ فِي بَيْتِهِ يَقُولُ يَا رَبِّ ارْزُقْنِي فَيَقُولُ لَهُ أَ لَمْ آمُرْكَ بِالطَّلَبِ وَرَجُلٌ كَانَتْ لَهُ امْرَأَةٌ قَدْ غَالَبَهَا (فدعا عليها) [٢] فَيَقُولُ أَلَمْ أَجْعَلْ أَمْرَهَا بِيَدِكَ وَرَجُلٌ كَانَ لَهُ مَالٌ‌

فَأَفْسَدَهُ فَيَقُولُ يَا رَبِّ ارْزُقْنِي فَيَقُولُ لَهُ أَلَمْ آمُرْكَ بِالْاقْتِصَادِ أَلَمْ آمُرْكَ بِالْإِصْلاحِ ثُمَّ قَرَأَ وَالَّذِينَ إِذا أَنْفَقُوا لَمْ يُسْرِفُوا وَلَمْ يَقْتُرُوا وَكانَ بَيْنَ ذلِكَ قَواماً وَرَجُلٌ كَانَ لَهُ مَالٌ فَأَدَانَهُ بِغَيْرِ بَيِّنَةٍ فَيَقُولُ أَلَمْ آمُرْكَ بِالشَّهَادَةِ؛

چهار گروهند كه دعاى آن‌ها مستجاب نمى‌شود (نخست) كسى كه در خانه‌اش نشسته (و دنبال تلاش براى معاش نمى‌رود) و عرض مى‌كند: پروردگارا! به من روزى ده. خدا در پاسخ او مى‌گويد:

آيا به تو دستور نداده‌ام كه بايد به دنبال كار و طلب روزى بروى؟، و كسى كه همسرى دارد و پيوسته از دست او ناراحت است و دعا مى‌كند تا از شر او خلاص شود، خدا مى‌فرمايد: مگر به تو حق طلاق ندادم؟، و كسى كه اموال (فراوانى) داشته و آن‌ها را بيهوده خرج كرده سپس عرضه مى‌دارد: خدايا! به من روزى ده. خداوند به او پاسخ مى‌دهد: مگر به تو دستور ميانه‌روى (و هزينه كردن از روى حساب و كتاب) ندادم و آيا به تو دستور ندادم كه در اصلاح مال بكوشى؟ سپس امام عليه السلام آيه ٦٧ سوره «فرقان» را تلاوت فرمود: «بندگان خدا كسانى هستند كه وقتى انفاق كنند نه اسراف مى‌كنند و نه سختگيرى و در ميان‌

[١]. صف، آيه ٢ و ٣

[٢]. در نسخه دعوات راوندى «فَدَعا عَلَيْها» آمده است‌