پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥١ - شرح و تفسير نعمتها را از خود رم ندهيد!
مىخوانيم:
«إِنَّ النّعَمَ كَالْإِبِلِ الْمُعْتَقَلَةِ فِي عَطَنِهَا عَلَى الْقَوْمِ مَا أَحْسَنُوا جِوَارَهَا فَإِذَا أَسَاءُوا مُعَامَلَتَهَا وَإِنَالَتَهَا نَفَرَتْ عَنْهُمْ؛
نعمتها همچون شترى است كه مهار و بسته شده است. مادامى كه صاحبانش با آن خوشرفتارى كنند در جايگاه خود مىماند ولى هنگامى كه بدرفتارى نمايند (اى بسا مهار خود را پاره و) از آنها فرار كند». [١]
شيخ حرّ عاملى رحمه الله در وسائلالشيعه در كتاب امر به معروف و نهى از منكر بابى تحت عنوان «وُجُوبُ حُسْنِ جَوارِ النّعَمِ بِالشُّكْرِ وَأداءِ الْحُقُوقِ» نوشته و روايات متعددى در اين زمينه آورده است.
در آيه شريفه «إِنَّ اللَّهَ لَايُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا مَا بِأَنفُسِهِمْ»؛ خداوند سرنوشت قومى را تغيير نمىدهد مگر آنكه آنان آنچه را در خودشان است تغيير دهند». [٢] نيز اشارهاى به اين مطلب ديده مىشود.
[١]. كافى، ج ٤، ص ٣٨، ح ١
[٢]. رعد، آيه ١١