پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٨٦ - شرح و تفسير نيازمندان به دعا

رفته و دعا مى‌كنند، و از اين نظر حال عافيت‌مندان از مبتلايان سخت‌تر است.

از همين رو در حديثى از امام صادق عليه السلام مى‌خوانيم كه شبى از شب‌ها رسول خدا صلى الله عليه و آله در خانه ام‌سلمه بود. (ام‌سلمه) ناگهان بيدار شد و حضرت را نديد.

گفت: شايد به خانه همسران ديگر رفته است. برخاست و به جست‌وجوى آن حضرت رفت. ناگهان ديد پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله در گوشه‌اى از خانه ايستاده و دست‌ها را بلند كرده و مى‌گويد:

«اللَّهُمَّ لا تَنْزِعْ مِنِّي صَالِحَ مَا أَعْطَيْتَنِي أَبَداً اللَّهُمَّ لا تُشْمِتْ بِي عَدُوّاً وَلا حَاسِداً أَبَداً اللَّهُمَّ وَلا تَرُدَّنِي فِي سُوءٍ اسْتَنْقَذْتَنِي مِنْهُ أَبَداً اللَّهُمَّ وَلا تَكِلْنِي إِلَى نَفْسِي طَرْفَةَ عَيْنٍ أَبَداً؛

خداوندا! نعمت‌هاى شايسته‌اى را كه به من داده‌اى هرگز از من مگير. خداوندا! دشمنان و حسودان را از شماتت من باز دار.

خداوندا! مرا به حال بدى كه از آن نجاتم داده‌اى هرگز بازمگردان. خداوندا! مرا هرگز لحظه‌اى به خود وامَگذار». [١]

علامه مجلسى رحمه الله در جلد ٩٠ بحارالانوار بابى تحت عنوان «اقدام به دعا در شدت و رخاء و در جميع احوال» ذكر كرده است و روايات زيادى در اين باب آورده است؛ از جمله همين گفتار حكيمانه مورد بحث.

در روايت ديگرى از اميرمؤمنان عليه السلام نقل مى‌كند كه فرمود:

«تَقَدَّمُوا بِالدُّعَاءِ قَبْلَ نُزُولِ الْبَلاءِ؛

پيش از آن‌كه بلا نازل شود دعا كنيد». [٢]

در حديث ديگرى از امام صادق عليه السلام نقل مى‌كند:

«مَنْ سَرَّهُ أَنْ يُسْتَجَابَ لَهُ فِي الشِّدَّةِ فَلْيُكْثِرِ الدُّعَاءَ فِي الرَّخَاءِ؛

كسى كه دوست دارد به هنگام شدت و بلا دعايش مستجاب شود، در زمانى كه در راحتى و آرامش است دعا زياد كند». [٣]

جالب اين‌كه در حديث ديگرى از آن حضرت مى‌خوانيم:

«إِذَا دَعَا الْعَبْدُ فِي الْبَلاءِ وَلَمْ يَدْعُ فِي الرَّخَاءِ حَجَبَتِ الْمَلائِكَةُ صَوْتَهُ وَقَالُوا هَذَا صَوْتٌ غَرِيبٌ أَيْنَ‌

[١]. بحارالانوار، ج ١٦، ص ٢١٧، ح ٦

[٢]. همان، ج ٩٠، ص ٣٨٠، ح ١

[٣]. همان، ص ٣٨١، ح ٧