پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٠٢ - شرح و تفسير نشانههاى ظالم

خويش ستم مى‌كند»؛

(وَمَنْ دُونَهُ بِالْغَلَبَةِ)

. مصداق روشن ستم همين است كه انسان درباره زيردستانش موازين عدالت را رعايت نكند، حقوق آن‌ها را محترم نشمرد، در ميان آن‌ها تبعيض قائل شود، بيش از آنچه در توان دارند از آن‌ها كار بخواهد، سوابق خدمت آن‌ها را فراموش كند، در مشكلات به فكر آن‌ها نباشد و يا حتى بعد از وفاتشان از آن‌ها يادى نكند.

همه اين‌ها مصداق‌هايى براى ستم نسبت به زيردستان است و هركدام مى‌تواند نشانه‌اى باشد.

حضرت در سومين نشانه مى‌فرمايد: «و جمعيت ستمگران را پشتيبانى مى‌كند»؛

(وَيُظَاهِرُ الْقَوْمَ الظَّلَمَةَ)

. همكارى با ظالمان و ستمگران در هر مرحله كه باشد نوعى ظلم محسوب مى‌شود و به همين دليل معاونت ظلمه يكى از گناهان بزرگ در اسلام شمرده شده است و حتى در روايتى مى‌خوانيم:

«إِذَا كَانَ يوْمُ الْقِيامَةِ نَادَى مُنَادٍ أَينَ الظَّلَمَةُ وَأَعْوَانُ الظَّلَمَةِ وَأَشْبَاهُ الظَّلَمَةِ حَتَّى مَنْ بَرَى لَهُمْ قَلَماً وَلاقَ لَهُمْ دَوَاةً قَالَ فَيجْتَمِعُونَ فِى تَابُوتٍ مِنْ حَدِيدٍ ثُمَّ يرْمَى بِهِمْ فِى جَهَنَّمَ؛

هنگامى كه روز قيامت فرا مى‌رسد ندا كننده‌اى ندا مى‌دهد: ظالمان و كمك‌كاران آن‌ها و شبيهان آن‌ها كجا هستند؟

حتى كسى كه قلمى براى آن‌ها تراشيده و يا دوات آن‌ها را براى نوشتن فرمان ظلم آماده كرده همه آن‌ها را جمع مى‌كنند و در تابوتى از آهن مى‌نهند سپس آن‌ها را به جهنّم پرتاب خواهند كرد». [١]

روايات در اين زمينه بسيار است كه در كتب حديث و كتب فقهى در باب «اعانت ظالم» ذكر شده است.

در حديث ديگرى كه در كتاب‌ وسائل‌الشيعه‌ از رسول خدا صلى الله عليه و آله آمده است مى‌خوانيم:

«مَنْ مَشَى إِلَى ظَالِمٍ لِيعِينَهُ وَهُوَ يعْلَمُ أَنَّهُ ظَالِمٌ فَقَدْ خَرَجَ مِنَ الْإِسْلام؛

[١]. وسائل الشيعه، ج ١٢، ص ١٣١، ح ١٦