پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٩٦ - نكته نسخهاى كامل!
سرنوشتسازترين اعمال اوست و بارها گفتهايم بخش عظيمى از گناهان كبيره بهوسيله زبان انجام مىشود، همانگونه كه بخش عظيمى از طاعات با زبان است.
زبان، كليد خوشبختىها و بدبختىهاست، بنابراين چگونه ممكن است انسان سخنش را جزء اعمالش نداند؟ به يقين اگر بداند «مَّا يَلْفِظُ مِنْ قَوْلٍ إِلَّا لَدَيْهِ رَقِيبٌ عَتِيدٌ»؛ انسان هيچ سخنى را بر زبان نمىآورد مگر اينكه همان دم، فرشتهاى مراقب و آماده براى انجام مأموريت (و ضبط آن) است!» [١] در سخنان خود دقت مىكند و جز آنچه به او مربوط است و مصلحت وى ايجاب مىكند سخن نخواهد گفت.
درباره خطرات زبان و بيهودهگويىها و سخنان بدون مطالعه روايات فراوانى از معصومان عليهم السلام نقل شده است.
نكته نسخهاى كامل!
امام عليه السلام در اين مجموعه از كلمات حكمتآميز كه به يازده دستور مهم اشاره كرده، نسخهاى كامل مربوط به سير و سلوك در راه حق و رسيدن به قرب خدا و نجات از عذاب دنيا و آخرت ارائه فرموده است.
بخشى از آن مربوط به تربيت نفوس و خودسازى است: نپرداختن به عيوب ديگران و به عكس، دقت در عيوب خويشتن و ترك فضول كلام كه مايه حيات قلب است و توجه به خطرات زبان، همه از امورى است كه سالكان راه حق را در اين مسير كمك مىكند و به اهداف مقدس خود واصل مىنمايد.
بخش ديگر مربوط به تحصيل آرامش در حيات دنياست: قناعت پيشه كردن و ترك تجملپرستى و به ياد مرگ بودن و راضى شدن به مقدار ضرورت از
[١]. ق، آيه ١٨