پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٧٥ - شرح و تفسير شديدترين گناه
شرح و تفسير شديدترين گناه
امام عليه السلام در اين گفتار حكيمانه به نكته مهمى در ارتباط با گناهان اشاره كرده مىفرمايد: «شديدترين گناهان گناهى است كه صاحبش آن را كوچك بشمرد»؛
(أَشَدُّ الذُّنُوبِ مَا اسْتَهَانَ بِهِ صَاحِبُهُ)
. دليل آن روشن است. كسى كه گناهى را كوچك مىشمرد به آسانى به آن گرفتار مىشود و گاه آن را آنقدر تكرار مىكند كه به صورت ملكه او درمىآيد و غرق در آن مىشود و سرانجام به عذاب الهى در دنيا و آخرت گرفتار خواهد شد.
اضافه بر اين، از يك نظر هيچ گناهى كوچك نيست، زيرا گناهكار فرمان خدا را مىشكند و عصيان پروردگار هرچه باشد بزرگ و مهم است.
به عكس هرگاه انسان براى گناهى اهميت قائل باشد از آن فاصله مىگيرد و خود را حفظ مىكند و كمتر آلوده آن مىشود؛ يعنى ابهت گناه، سدى در برابر آلودگى به آن است.
اين درست به آن مىماند كه انسان بگويد: «فلان دشمن من حقير است، من اعتنايى به او ندارم، من بايد از فلان دشمن ديگر خود را حفظ كنم» و چه بسا اين تصور سبب مىشود كه آن دشمن حقير، ضربه كارى به او وارد كند در حالى كه هيچگونه آمادگى براى دفاع در مقابل او ندارد؛ ولى هرگاه در برابر دشمنى قرار