بسيارى از موارد دشمنانشان با همان روش، آن‌ها را دَرهم كوبيده و مغلوب ساخته‌اند و مقامى را كه ناجوانمردانه به دست آورده بودند با حملات ناجوانمردانه دشمن از دست مى‌دهند و اگر ظالمان و ستمگران در عواقب مادى و معنوى كار خود بينديشند به سراغ آن نخواهند رفت.

در حديثى آمده است كه دو نفر خدمت امام صادق عليه السلام رسيدند تا درباره اختلافى كه در مورد معامله‌اى داشتند با آن حضرت صحبت كنند و دستور بخواهند. هنگامى كه امام عليه السلام سخنان آن دو را شنيد به نصيحت آن دو پرداخت و فرمود: بدانيد هركس كه به‌وسيله ظلم پيروز شود به خير و خوبى نخواهد رسيد و بدانيد آنچه را مظلوم از دين ظالم مى‌گيرد بيش از آن است كه ظالم از مال مظلوم دريافت مى‌دارد. سپس فرمود: كسى كه به مردم بدى كند اگر ديگران از همين روش استفاده كنند و به او بدى كنند نبايد آن را بد بشمرد. بدانيد انسان بذرى را كه كاشته درو مى‌كند و هيچ‌كس از نهال تلخ، ثمره شيرين نمى‌گيرد و از نهال شيرين ميوه تلخ نمى‌چيند (امام عليه السلام چيزى بر اين جمله‌ها نيفزود) ولى آن دو مرد پيش از آن‌كه از جا برخيزند با هم صلح كردند (در پرتو سخنان حكيمانه امام عليه السلام از خواب غفلت بيدار شدند و راه صحيح را انتخاب كردند). [١]

در ارشاد القلوب‌ حديث پرمعنايى در اين زمينه ذكر شده است كه پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود:

«خَمْسُ‌

[اربع‌

] كَلِماتٍ فِى التَّوْراةِ وَيَنْبَغي أنْ تُكْتَبَ بِماءِ الذَّهَبَ:

أوّلُها حَجَرُ الْغَصْبِ فِى الدّارِ رَهْنٌ عَلى‌ خَرابِها وَالْغالِبُ بِالظُّلْمِ هُوَ الْمَغْلُوبُ وَما ظَفَرَ مَنْ ظَفَرَ الْإثْمُ بِهِ وَمِنْ أقَلّ حَقّ اللَّهِ عَلَيْكَ أنْ لا تَسْتَعينَ بِنِعَمِهِ عَلى‌ مَعاصِيهِ؛

پنج [چهار] جمله در تورات آمده كه سزاوار است با آب طلا نوشته شود (و پيوسته در برابر انسان باشد): اول اين‌كه بودن يك قطعه سنگ غصبى در خانه، گروگانِ خرابى آن است و آن‌كس كه به‌وسيله ستم غلبه كند در واقع مغلوب است و كسى‌

[١]. اصول كافى، ج ٢، ص ٣٣٤، ح ٢٢