پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٢٩ - شرح و تفسير اندوه ما و شادى دشمنان
سال بيشتر از عمرش نمىگذشت شربت شهادت نوشيد. او از ياران خاص و عاشقان اميرمؤمنان على عليه السلام بود و بعضى او را از حواريون آن حضرت شمردهاند.
شگفت آنكه وقتى محمد بن ابىبكر به شهادت رسيد و حتى جسد او را سوزاندند «ام حبيبه» (دختر ابوسفيان و همسر پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله) گوسفندى بريان كرد و براى عايشه فرستاد و از شهادت محمّد ابراز خوشحالى كرد و به گمان خود آن را تلافى خون عثمان دانست كه به پندار او به دست محمد بن ابىبكر يا با كمك او ريخته شده بود. عايشه گفت: خدا اين دختر زن بدكار (اشاره به هند، همسر ابوسفيان است) را به قتل برساند. به خدا سوگند من بعد از اين هرگز از گوسفند بريان استفاده نخواهم كرد.
اين سخن را «سبط بن جوزى» در كتاب تذكرة الخواص (مطابق نقل مرحوم علامه شوشترى در شرح نهجالبلاغه خود ذيل حكمت مورد بحث) آورده و نشان مىدهد آنچه بعضى مىگويند كه به هنگام لعن بنىاميه بهطور عموم، بايد امثال ام حبيبه را استثنا كرد، وجهى ندارد و طبق اين روايت او نيز استحقاق اين لعن را داشته است. اميدواريم كه اين روايت صحيحه نباشد.