پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٠٩ - شرح و تفسير اينگونه گريهها روحيهها را تضعيف مىكند
شرح و تفسير اينگونه گريهها روحيهها را تضعيف مىكند
امام عليه السلام در اين گفتار حكيمانه به دو نكته مختلف و جداگانه اشاره فرموده است: نخست هنگامى كه از صفين باز مىگشت وارد كوفه شد هنگام عبور از محله قبيله شباميان مشاهده كرد كه زنان بر كشتگانشان در صفين با صداى بلند گريه مىكنند. در اين هنگام حرب بن شرحبيل شبامى كه از شخصيتهاى آن قبيله بود خدمت آن حضرت رسيد. امام عليه السلام (به عنوان اعتراض) به او فرمود: «آيا زنان شما آنگونه كه مىشنوم بر شما چيره شدهاند؟ آيا آنها را از اين نالههاى بلند نهى نمىكنيد؟»؛
(وَرُوِيَ أَنَّهُ عليه السلام لَمَّا وَرَدَ الْكُوفَةَ قَادِماً مِنْ صِفِّينَ مَرَّ بِالشِّبَامِيِّينَ فَسَمِعَ بُكَاءَ النِّسَاءِ عَلَى قَتْلَى صِفِّينَ وَ خَرَجَ إِلَيْهِ حَرْبُ بْنُ شُرَحْبِيلَ الشِّبَامِيِ [١] وَكَانَ مِنْ وُجُوهِ قَوْمِهِ فَقال عليه السلام له: أَتَغْلِبُكُمْ نِسَاؤُكُمْ عَلَى مَا أَسْمَعُ؟ إِلَّا
تَنْهُونَهُنَّ عَنْ هذَا الرَّنِينِ)
. البته گريه كردن براى عزيزان از دست رفته در اسلام ممنوع نيست. در روايت معروفى پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله بر فوت فرزندش ابراهيم گريست [٢] و بعد از واقعه احد هنگامى كه از كنار خانه عمويش حمزه عبور كرد و ديد صداى گريهاى از آنجا بلند نيست اظهار ناراحتى كرد، ازاينرو زنان مدينه به خانه حمزه رفتند و در
[١]. «شِبام» بر وزن «كتاب» نام محلى در شام و نام كوهى در محله بنى همدان در يمن و نام شهرى از قبيلهحمير است. (در نسخ نهجالبلاغه «شبّام» با باء مشدد بر وزن حمام ذكر شده كه به نظر صحيح نمىرسد)
[٢]. كافى، ج ٣، ص ٢٦٢