پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٢١ - شرح و تفسير برترى دوستى بر خويشاوندى
شرح و تفسير برترى دوستى بر خويشاوندى
امام عليه السلام در اين گفتار حكيمانه به دو نكته مهم كه با يكديگر ارتباط دارند اشاره فرموده، نخست مىگويد: «دوستى در ميان پدران به منزله خويشاوندى در ميان فرزندان است»؛
(مَوَدَّةُ الْآبَاءِ قَرَابَةٌ بَيْنَ الْأَبْنَاءِ)
. اشاره به اينكه پدران، دوستى با دوستان خود را براى فرزندان به ارث مىگذارند و فرزندانشان بهقدرى به هم نزديك مىشوند كه گويى با هم برادرند و بسيار ديده شده است كه پدرانِ يكديگر را عمو خطاب مىكنند.
البته اين سخن در جوامعى صادق است كه عواطف در آن كمرنگ نشده است و فرزندان تنها اموال پدران را به ارث نمىبرند، بلكه عواطف آنها را نيز به ارث مىبرند.
از بعضى روايات نيز استفاده مىشود كه مودت و دوستى طولانى به منزله قرابت است. امام على بن موسىالرضا عليه السلام مىفرمايد:
«مَوَدَّةُ عِشْرِينَ سَنَةً قَرَابَةٌ؛
دوستى بيست سال، خويشاوندى است». [١]
در جمله دوم به اين نكته اشاره مىفرمايد كه «خويشاوندى، به دوستى نيازمندتر است تا دوستى به خويشاوندى»؛
(وَالْقَرَابَةُ إِلَى الْمَوَدَّةِ أَحْوَجُ مِنَ الْمَوَدَّةِ إِلَى الْقَرَابَةِ)
.______________________________
(١). بحارالانوار، ج ٧١، ص ١٧٥، ح ٨