پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٠٧ - ٢٩٠ و قال عليهالسلام لَوْ لَمْ يَتَوَعَّدِ اللَّهُ عَلَى مَعْصِيَتِهِ لَكَانَ يَجِبُ أَلَّا يُعْصَى شُكْراً لِنِعَمِهِ

٢٩٠ و قال عليه‌السلام لَوْ لَمْ يَتَوَعَّدِ اللَّهُ عَلَى مَعْصِيَتِهِ لَكَانَ يَجِبُ أَلَّا يُعْصَى شُكْراً لِنِعَمِهِ.

امام عليه السلام فرمود:

اگر خدا تهديد به عذاب در برابر عصيان نكرده بود باز واجب بود كه به پاس نعمت‌هايش نافرمانى او نشود. [١]

[١]. سند گفتار حكيمانه:

خطيب رحمه الله در كتاب مصادر مى‌گويد: اين كلام حكيمانه با تفاوت‌هاى فراوانى در غررالحكم آمده است و نشان مى‌دهد كه از منبع ديگرى جز نهج‌البلاغه گرفته است. (مصادر نهج‌البلاغه، ج ٤، ص ٢٢٩).

علامه مجلسى رحمه الله در بحارالانوار، ج ٧٥، ص ٦٩ كلامى از مناقب ابن جوزى نقل مى‌كند كه از كتاب حلية الاولياء ابونعيم نقل شده و در آن سخنانى پربار از اميرمؤمنان على عليه السلام آورده و در جمله ٢١ آن چنين آمده است: «لَوْ لَمْ يَتَواعَدِ اللَّهُ عِبادَهُ عَلى‌ مَعْصِيَتِهِ لَكانَ الْواجِبُ إلّايُعْصى‌ شُكْراً لِنِعَمِهِ» (و تفاوت آن با نهج‌البلاغه نشان مى‌دهد از منبع ديگرى اخذ شده است)