پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧٧ - ٢٨٧ فقال عليهالسلام وَسُئِلَ عَنِ الْقَدَرِ، طَرِيقٌ مُظْلِمٌ فَلَا تَسْلُكُوهُ، وَبَحْرٌ عَمِيقٌ فَلَا تَلِجُوهُ، وَسِرُّ اللَّهِ فَلا تَتَكَلَّفُوهُ

٢٨٧ فقال عليه‌السلام وَسُئِلَ عَنِ الْقَدَرِ، طَرِيقٌ مُظْلِمٌ فَلَا تَسْلُكُوهُ، وَبَحْرٌ عَمِيقٌ فَلَا تَلِجُوهُ، وَسِرُّ اللَّهِ فَلا تَتَكَلَّفُوهُ.

از امام عليه السلام درباره (قضا و) قدر سؤال كردند،

امام عليه السلام فرمود:

راه تاريكى است در آن گام ننهيد، درياى ژرفى است در آن وارد نشويد و راه پنهان الهى است، براى دستيابى به آن خود را به زحمت نيفكنيد. [١]

[١]. سند گفتار حكيمانه:

مرحوم خطيب در بيان اسناد اين كلام حكمت‌آميز مى‌گويد: پيش از سيّد رضى جماعتى از بزرگان از جمله مرحوم صدوق در كتاب توحيد آورده و در كتاب فقه الرضا عليه السلام نقل شده است. سپس مى‌گويد: مرحوم مجلسى آن را از پدرش و او هم از قاضى ابى حسين نقل مى‌كند كه نسخه‌اى از كتاب فقه الرضا عليه السلام را ديده كه اطراف آن اجازات جماعتى از فضلا بوده و از مجموع آن قرائن استفاده كرده است كه اين كتاب واقعاً تأليف امام رضا عليه السلام و خط او بر آن است. بعد از سيّد رضى نيز بعضى مانند سبط بن جوزى در تذكرة الخواص آن را از ابن عباس نقل كرده‌اند. مرحوم خطيب در آغاز اين سخن مى‌گويد: اين كلام تابع كلام ١٠٨ است (كه امام عليه السلام مطالبى در آن بيان فرموده سپس مردى برخاسته و از قدر سؤال كرده و امام عليه السلام چنين پاسخى گفته است). (مصادر نهج‌البلاغه، ج ٤، ص ٢٢٥)