پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٩٦ - ٢٧٣ و قال عليهالسلام اعْلَموا عِلْماً يَقِيناً انَّ اللَّهَ لَمْ يَجْعَلْ لِلْعَبْدِ- وَإِنْ عَظُمَتْ حِيلَتُهُ، وَاشْتَدَّتْ طِلْبَتُهُ، وَقَوِيَتْ مَكِيدَتُهُ- أَكْثَرَ مِمَّا سُمِّىَ لَهُ فِي الذِّكْرِ الْحَكِيمِ، وَلَمْ يَحُلْ بَيْنَ الْعَبْدِ فِي ضُعْفِهِ وَقِلَّةِ حِيلَتِهِ، وَبَيْنَ أَنْ يَبْلُغَ مَا سُمِّيَ لَهُ فِي الذِّكْرِ الْحَكِيمِ
و زيانكارتر است و چه بسيارند افرادى كه مشمول نعمت (الهى) هستند؛ اما اين نعمت مقدمه بلاى هلاكت ايشان محسوب مىشود و چه بسيارند افرادى كه در بلا و سختى قرار دارند اما اين بلا وسيلهاى براى آزمايش و تكامل آنهاست. بنابراين اى كسى كه مىخواهى از اين گفتار بهرهگيرى! بر شكرت بيفزا و از شتاب (براى به دست آوردن دنيا) بكاه وهنگامى كه به آخرين حد روزى خود مىرسى قانع باش. [١]
[١]. سند گفتار حكيمانه:
مرحوم خطيب در كتاب مصادر مىگويد: سيّد رضى رحمه الله اين گفتار نورانى را از كلام مشروحى كه در يكى از خطب اميرمؤمنان عليه السلام آمده است و ابن شعبه حرانى آن را در تحف العقول نقل كرده اخذ نموده است. از كلام او چنين استفاده مىشود كه آنچه را مرحوم سيّد رضى در اينجا و در خطبه ١٥٣ آورده همه در يك خطبه بوده و سيّد رضى رحمه الله از آن گزينش نموده است. (مصادر نهجالبلاغه، ج ٤، ص ٢٢١).
اضافه بر اين كلينى رحمه الله نيز در كتاب كافى اين حديث شريف را با تفاوتها و اضافاتى آورده است (كافى، ج ٥، ص ٨١، ح ٩)