پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦٤ - نكته رعايت معيارهاى الهى در دوستى و دشمنى
نيز ممكن است گاهى دشمنىها براثر وحدت منافع به دوستى تبديل شود.
اگر انسان در زمان دشمنى تمام پلهاى پشت سر خود را ويران كرده باشد چگونه مىتواند در صورت دوست امروز خود نگاه كند؟ آيا خاطره شوم گذشته، امروز را تحت تأثير خود قرار نمىدهد و مشكلآفرين نمىشود؟
يه همين معنا از امام صادق عليه السلام با عبارت ديگرى نقل شده است آنجا كه براى بعضى از اصحابش فرمود:
«لا تُطْلِعْ صَدِيقَكَ مِنْ سِرِّكَ إِلَّا عَلَى مَا لَوِ اطَّلَعَ عَلَيْهِ عَدُوُّكَ لَمْ يَضُرَّكَ فَإِنَّ الصَّدِيقَ قَدْ يَكُونُ عَدُوَّكَ يَوْماً مَا؛
دوستت را از همه اسرارت آگاه مكن مگر اسرارى كه اگر دشمنت از آن آگاه شود زيانى به تو نرسد، زيرا دوست ممكن است روزى به دشمن تبديل گردد». [١]
در ديوان اشعار منسوب به اميرمؤمنان على عليه السلام نيز همين مطلب به بيان ديگرى در ضمن دو بيت آمده است مىفرمايد:
|
وَأَحْبِبْ إذا أَحْبَبْتَ حُبّاً مُقارِباً |
فَإنَّكَ لاتَدْري مَتى أَنْتَ نازِعٌ |
|
|
وَأَبْغِضْ إذا أَبْغَضْتَ بُغْضاً مُقارِباً |
فَإِنَّكَ لاتَدْري مَتى أَنْتَ راجِعٌ |