پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤٩ - ٢٦٦ فقال عليهالسلام إِذَا كَانَ الْغَدُ فَأْتِني حَتَّى أُخْبِرَكَ عَلَى أَسْمَاعِ النَّاسِ، فَإِنْ نَسِيْتَ مَقَالَتي حَفِظَهَا عَلَيْكَ غَيْرُكَ فَإِنَّ الْكَلَامَ كَالشَّارِدَةِ يَنْقُفُهَا هذَا وَيُخْطِئُهَا هذَا

وَسَأَلَهُ رَجُلٌ أَنْ يُعَرّفَهُ الإِيمانَ‌

٢٦٦ فقال عليه‌السلام إِذَا كَانَ الْغَدُ فَأْتِني حَتَّى أُخْبِرَكَ عَلَى أَسْمَاعِ النَّاسِ، فَإِنْ نَسِيْتَ مَقَالَتي حَفِظَهَا عَلَيْكَ غَيْرُكَ فَإِنَّ الْكَلَامَ كَالشَّارِدَةِ يَنْقُفُهَا هذَا وَيُخْطِئُهَا هذَا.

كسى از آن حضرت تقاضا كرد كه ايمان را برايش توصيف كند؛

امام عليه السلام فرمود:

فردا نزد من بيا تا در حضور جمع، تو را از آن آگاه سازم كه اگر گفته‌ام را فراموش كنى ديگرى آن را براى تو حفظ كند، زيرا سخن همچون شترِ فرارى است كه بعضى ممكن است آن را پيدا كنند و بعضى آن را نيابند. [١]

[١]. سند گفتار حكيمانه:

مرحوم خطيب در كتاب مصادر مى‌گويد: اين سخن را از اميرمؤمنان عليه السلام به‌طور متواتر نقل كرده‌اند؛ برخى با سند و بعضى به شكل مرسل؛ از كسانى كه پيش از سيّد رضى تمام يا بعضى از آن را نقل كرده‌اند، ابن شعبه حرانى در تحف العقول، مرحوم كلينى در اصول كافى و ابو على قالى در ذيل الامالى و ابوطالب مكى در قوت القلوب و ابونعيم اصفهانى در حلية الاولياء و صدوق در كتاب خصال است. پس از سيّد رضى نيز گروهى آن را به صورتى نقل كرده‌اند كه به وضوح معلوم مى‌شود از نهج‌البلاغه نگرفته‌اند؛ مانند خوارزمى در مناقب و قاضى قضاعى در دستور معالم الحكم. (مصادر نهج‌البلاغه، ج ٤، ص ٢١٤)