پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤٨ - شرح و تفسير گفتار دانشمندان، درد يا دارو؟

تَغْرِقُ وَيُغْرِقُ مَعَها خَلْقٌ؛

لغزش عالِم مانند شكستن كشتى است كه هم آن كشتى غرق مى‌شود و هم تمام سرنشينانش». [١]

چه تعبير شگفتى! امام عليه السلام جامعه انسانى را به سرنشينان كشتى تشبيه كرده كه سرنوشت آن‌ها با هم گره خورده و لغزش عالم را به منزله سوراخ كردن يا درهم شكستن كشتى دانسته است كه سبب غرق شدن گروه بسيارى مى‌شود.

در حديث ديگرى از همان بزرگوار آمده است:

«زَلَّةُ الْعالِمِ تُفْسِدُ عَوالِمَ؛

لغزش عالم، جهانى را فاسد مى‌كند». [٢]

اين گفتار حكيمانه در عصر و زمان ما كه وسايل ارتباط جمعى به‌قدرى گسترده شده كه گفته‌اى ممكن است به فاصله بسيار كوتاهى در تمام دنيا پخش شود، ظهور و بروز بيشترى دارد.

قرآن مجيد مى‌گويد: «حتى در قيامت هنگامى كه گروهى از مردم به جرم گناهانشان در دادگاه عدل الهى حاضر مى‌شوند مى‌گويند: «رَبَّنَا إِنَّا أَطَعْنَا سَادَتَنَا وَكُبَرَاءَنَا فَأَضَلُّونَا السَّبِيلَاْ»؛ خداوندا ما از رؤسا و بزرگانمان پيروى كرديم و آن‌ها ما را از راه راست منحرف ساخته و گمراه كردند». [٣]

گرچه واژه‌هاى «سادَتَنا» و «كُبَراءَنا» مفهوم وسيعى دارند؛ ولى دانشمندانِ مقبول جامعه يكى از مصاديق آن محسوب مى‌شوند.

[١]. غررالحكم، ص ٤٧، ح ٢٣٣

[٢]. همان، ح ٢٣٢

[٣]. احزاب، آيه ٦٧