پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٣ - شرح و تفسير از اين شش گروه در شگفتم!
گاه در گوشه و كنار جهان موجوداتى به چشم مىخورد كه اگر انسان روزها و ماهها درباره آن بينديشد و از آن پى به عظمت آفرينندهاش ببرد بجاست.
مناسب است در اينجا دو سه نمونه از آن را طبق نقل بعضى از دائرةالمعارفهاى معروف جهان ذكر كنيم.
در دائرة المعارفى به نام فرهنگنامه مىخوانيم: «هيچ گلى در گلفروشىها زيبايى «گل ثعلبى» را ندارد و كمتر گلى است كه پس از چيده شدن به اندازه گل ثعلبى دوام داشته باشد. اين گلها در زمين نمىرويند بلكه روى شاخههاى درختان و قارچها پرورش پيدا مىكنند و آب و غذاى خود را از آنها مىگيرند.
جالب اينكه دانه گل ثعلبى به قدرى كوچك است كه تنها با ميكروسكوپ ديده مىشود. باد اين دانهها را در هوا پراكنده مىسازد. هر گاه روى قارچها بنشينند مىتوانند آب و غذا از آنها جذب كرده و رشد كنند. گلفروشىها ثعلبىها را در گرمخانه روى قارچهاى كمك كننده پرورش مىدهند و اگر تعجب نكنيد چهار تا هشت سال طول مىكشد تا دانه ثعلبى به ثمر بنشيند». [١]
در همان كتاب مىخوانيم «آگاو» گياهى است كه در ايالتهاى مكزيك و ايالتها جنوبى آمريكا مىرويد. برگهاى بسيار ضخيمى دارد بعضى آن را گياه صد ساله مىنامند وقتى اين گياه آماده گل دادن مىشود ساقه بلندى پيدا مىكند به قطر سىسانتىمتر و طول شش متر و صدها گل بر آن ظاهر مىشود و گياه بعد از پژمرده شدن گلها مىميرد و در عمرش فقط يكبار گل مىدهد. در بيابانهاى مكزيك ده سال طول مىكشد تا گل دهد ولى در گرمخانه ها گهگاه ممكن است صد سال طول بكشد تا گل دهد! اين عمر طولانى براى آن است كه در اين مدت گياه آب و غذاى كافى در خود ذخيره مىكند تا بتواند آن ميله بلند و قطور و آن همه گل را ظاهر سازد. [٢]
[١]. فرهنگنامه، واژه «ث».
[٢]. همان، واژه «الف».