پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٧ - شرح و تفسير عالمانى كه حجت خدا در زمينند

حمل بر امامان معصوم و ياران خاص آنان مى‌كرد. (در پايان اين گفتار سخنى درباره روايات ابدال خواهيم داشت).

سپس امام عليه السلام به نكته مهمى درباره فوايد وجود حجت‌هاى الهى اعم از غائب و ظاهر پرداخته مى‌فرمايد: «وجود آنها به اين سبب است كه دلائل الهى و نشانه‌هاى روشن او هرگز باطل نگردد و از دست نرود»؛

(لِئَلَّا تَبْطُلَ حُجَجُ اللَّهِ وَبَيِّنَاتُهُ)

. اين سخن در واقع يكى از پاسخ‌ها براى سؤال معروفى است كه درباره فلسفه وجود امام غائب عليه السلام مى‌شود و آن اين‌كه امام غائب عليه السلام افزون بر اين‌كه وجودش سبب آرامش زمين و بركات الهى و تربيت و پرورش دل‌هاى آماده است، از طريق ولايت تكوينى همچون پرورش گل‌ها و ميوه‌ها به وسيله آفتاب پشت ابر، فايده ديگرى نيز دارد و آن اين است كه معارف اسلامى و حجج و بينات الهى و احكام شريعت را دست‌نخورده نگه مى‌دارد تا با گذشت زمان گرد و غبار نسيان و بطلان بر آنها ننشيند و آيين حق تحريف نگردد تا زمانى كه ظاهر شود و همه را از اين آب زلال حيات‌بخش سيراب كند.

حضرت در ادامه اين سخن به بيان عدد و صفات آنها مى‌پردازد و مى‌فرمايد:

«آنها چند نفرند و كجا هستند؟ به خدا سوگند تعدادشان اندك و قدر و مقامشان نزد خدا بسيار والاست»؛

(وَكَمْ ذَا وَأَيْنَ أُولَئِكَ؟ أُولَئِكَ وَاللَّهِ الْأَقَلُّونَ عَدَداً وَالْأَعْظَمُونَ عِنْدَ اللَّهِ قَدْراً)

. قرآن مجيد نيز درباره مؤمنان صالح العمل كه در درجات والاى ايمان قرار دارند مى‌گويد:

« «وَقَلِيلٌ مَّا هُمْ»

؛ آنها (كه ايمان دارند و عمل صالح و ظلم و ستمى بر يكدگر نمى‌كنند) تعدادشان كم است». [١]

در اينجا اين سؤال پيش مى‌آيد كه امام معصوم در هر زمان يكى بيش نيست‌

[١]. ص، آيه ٢٤.