پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨١١ - شرح و تفسير زنان تربيت نايافته
او نجات ده و مرا از گروه ستمگران رهايى بخش و همچنين به مريم دختر عمران كه دامان خود را پاك نگه داشت، و ما از روح خود در آن دميديم او كلمات پروردگار خويش و كتابهايش را تصديق كرد و از مطيعان (فرمان خدا) بود». [١]
آرى اين دو زن فداكار و با ايمان و با تقوا در نوع خود سرمشق و اسوهاى براى مردان و زنان جهان شدند.
هر چند قرآن مجيد در كنار اين دو زن سخن از دو زن ديگر ناصالح مىگويد كه الگو براى كافران بودهاند: همسر نوح و همسر لوط كه در كنار دو پيغمبر مىزيستند؛ اما از نورانيت وجود آنها بهره نگرفتند و گمراه و همصدا با كافران شدند.
در اخبار اسلامى رواياتى كه دوست داشتن زنان را نشانه ايمان يا از اخلاق انبيا مىشمرد فراوان است؛ در حديثى از رسول خدا مىخوانيم:
«كُلَّما ازْدادَ الْعَبْدُ إيماناً إزْدادَ حُبّاً لِلنّساءِ
؛ هر قدر بندگان خدا در ايمانشان افزوده شود محبت زنان در قلوب آنها فزونى مىيابد». [٢]
در حديث ديگرى از امام صادق عليه السلام آمده است:
«مِنْ أخْلاقِ الْأنْبِياءِ حُبُّ النّساءِ
؛ يكى از اخلاق برجسته پيامبران محبت زنان است». [٣]
خدماتى كه اسلام به زنان كرده و آنان را از آن وضع جاهليت كه معامله انسان با آنها نمىشد، در آورده و شخصيت والاى انسانى به آنها بخشيده بر همه روشن است.
در عين حال مذمتهايى نيز درباره زنان در نهجالبلاغه و ساير روايات اسلامى مىبينيم و اگر همه اينها را در كنار هم بگذاريم نتيجه اين مىشود كه
[١]. تحريم، آيه ١١ و ١٢.
[٢]. بحارالانوار، ج ١٠٠، ص ٢٢٨.
[٣]. كافى، ج ٥، ص ٣٢٠.