پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٩٩ - شرح و تفسير بركات حيا
شرح و تفسير بركات حيا
امام عليه السلام در اين گفتار حكيمانه به نكتهاى درباره حيا اشاره كرده، مىفرمايد:
«كسى كه حيا لباس خود را بر او بپوشاند، مردم عيب او را نخواهند ديد»؛
(مَنْ كَسَاهُ الْحَيَاءُ ثَوْبَهُ، لَمْ يَرَ النَّاسُ عَيْبَهُ)
. «حيا» همانگونه كه سابقا نيز اشاره كردهايم حالتى نفسانى است كه سبب مىشود انسان در برابر زشتىها حالت انقباض پيدا كرده و از آنها چشم بپوشاند.
در واقع، حيا سپرى است در مقابل اعمال قبيح و منكرات و اگر اين سپر وجود نداشته باشد، انسان به آسانى آلوده هر كار زشتى مىشود و تير قبايح بر بدن او فرو مىنشيند.
«حيا» گاهى سبب ترك گناه و زشتىها نمىشود، بلكه سبب پوشاندن و مخفى ساختن آن مىگردد كه اين نيز در حدّ خود اثر مثبتى است. امام عليه السلام در گفتار حكيمانه بالا به هر دو اشاره مىكند؛ حيا را به لباس (زيبايى) تشبيه كرده كه بر تن انسان مؤمن است و اگر عيبى نيز داشته باشد به وسيله آن پوشيده مىشود و مردم آن را نمىبينند.
«حيا» بنا به روايتى كه از امام صادق عليه السلام نقل شده از ويژگىهاى انسان و داراى آثار بسيار زيادى در زندگى بشر است. در آن حديث خطاب به مفضل چنين مىفرمايد:
«انْظُرْ يَا مُفَضَّلُ إِلَى مَا خُصَّ بِهِ الْإِنْسَانُ دُونَ جَمِيعِ الْحَيَوَانِ مِنْ هَذَا