پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١١ - شرح و تفسير دوست واقعى
شرح و تفسير دوست واقعى
امام عليه السلام در اين گفتار حكيمانه اشاره به بعضى از شرايط مهم دوستى كرده مىفرمايد: «دوست انسان، دوست نخواهد بود مگر اينكه برادر خود را در سه حالت فراموش نكند: به هنگامى كه دنيا به او پشت مىكند و در زمانى كه غايب است و پس از مرگش»؛
(لَا يَكُونُ الصَّدِيقُ صَدِيقاً حَتَّى يَحْفَظَ أَخَاهُ فِي ثَلَاثٍ: فِي نَكْبَتِهِ، وَغَيْبَتِهِ، وَوَفَاتِهِ)
. شك نيست كه انسان در زندگى خود نيازمند به دوستانى است كه در مشكلات به او كمك كنند و در زمان راحتى مونس انسان باشند، زيرا روح اجتماعى انسان از يك سو و نيازهاى گستردهاى كه دارد و به تنهايى قادر به رسيدن به آنها نيست از سوى ديگر ايجاب مىكند كه يارانى براى خود انتخاب كند؛ ولى اين ياران مختلفاند؛ گروهى مانند تاجرانند كه دائماً انتظار دارند در مقابل خدمتى، خدمتى به آنان شود و طبيعى است كه هر وقت از دوست خود بهرهاى نداشته باشند او را براى هميشه رها مىكنند.
گروه ديگرى هستند كه گرچه در برابر هر خدمت انتظار خدمتى دارند؛ ولى خدمات پيشين را فراموش نمىكنند و به پاس آنها دوست خود را در مشكلات يارى مىدهند؛ اما هنگامى كه تصور مىكنند پاداش خدمتهاى پيشين او را دادهاند رهايش مىسازند.