پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٣٨ - شرح و تفسير باطل در لباس حق

أخْبَرَنِى النَّبىُّ الصّادِقُ عَنِ الرُّوحِ الْأمينِ عَنْ رَبّ الْعالَمينَ أنَّهُ لا يَخْرُجُ عَلَيْنا مِنْكُمْ فِئَةٌ قَلَّتْ أوْ كَثُرَتْ إلّاجَعَلَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ حَتْفَها عَلى‌ أيْدينا

؛ گواهى مى‌دهم به خدا سوگند پيامبر راستگو از فرشته وحى روح الامين به من خبر داد كه گروهى از شما چه كم باشد چه زياد بر ما خروج نمى‌كند مگر اين‌كه مرگشان به دست ما خواهد بود». [١]

توضيح: همان‌طور كه قبلًا اشاره شد، امام عليه السلام اين كلام را بعد از جنگ صفين و پس از داستان حكمين ايراد فرمود. با اين‌كه داستان حكميت بر امام عليه السلام تحميل شد ولى جمعى كه بعداً به عنوان خوارج ناميده شدند بر امام عليه السلام خرده گرفتند كه چرا مسئله حكميت را پذيرفته است با اين‌كه كه قرآن مجيد مى‌گويد: «حكم مخصوص خداست». اين در حالى است جمله پيش‌گفته كه در سه جاى از قرآن آمده با قرائنى كه قبل و بعد از آن است هيچ‌گونه ارتباطى به ادعاى خوارج ندارد.

قرآن در سوره «انعام» آيه ٥٧ خطاب به پيغمبر صلى الله عليه و آله مى‌گويد: «قُلْ إِنِّى عَلَى بَيِّنَةٍ مِنْ رَّبِّي وَكَذَّبْتُمْ بِهِ مَا عِندِى مَا تَسْتَعْجِلُونَ بِهِ إِنِ الْحُكْمُ إِلَّا للَّهِ يَقُصُّ الْحَقَّ وَهُوَ خَيْرُ الْفَاصِلِينَ»؛ بگو من دليل روشنى از پروردگارم دارم ولى شما آن را تكذيب كرده‌ايد. آنچه شما (از عذاب الهى) درباره آن شتاب مى‌كنيد در اختيار من نيست حكم و فرمان تنها از آنِ خداست حق رااز باطل جدا مى‌كند و او بهترين جداكننده (حق از باطل) است».

در آيه ٤٠ از سوره «يوسف» نيز در پاسخ بت‌پرستان كه اسم‌هاى بى‌مسمايى را بر بت‌ها نهاده بودند مى‌فرمايد: «ما تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِهِ إِلَّا أَسْماءً سَمَّيْتُمُوها أَنْتُمْ وَآباؤُكُمْ ما أَنْزَلَ اللَّهُ بِها مِنْ سُلْطانٍ إِنِ الْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ أَمَرَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِيَّاهُ ذلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ وَلكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ»؛ آنچه غير از خدا مى‌پرستيد، جز اسم‌هايى (بى‌مسمّا) كه شما و پدرانتان آنها را (خدا) ناميده‌ايد، نيست؛ خداوند هيچ دليلى‌

[١]. شرح الاخبار، ج ٢، ص ٩.