پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٨١ - شرح و تفسير وسعت پيمانه علم
شرح و تفسير وسعت پيمانه علم
امام عليه السلام در اين گفتار حكيمانه به نكته مهمى درباره اهميت علم و دانش اشاره مىكند و مىفرمايد: «هر ظرفى بر اثر قرار دادن چيزى در آن از وسعتش كاسته مىشود مگر پيمانه علم كه هرقدر از دانش در آن جاى گيرد وسعتش افزون مىگردد!»؛
(كُلُّ وِعَاءٍ يَضِيقُ بِمَا جُعِلَ فِيهِ إِلَّا وِعَاءَ الْعِلْمِ، فَإِنَّهُ يَتَّسِعُ بِهِ)
. اين نكته بسيار دقيقى است كه امام عليه السلام به آن اشاره فرموده است. حقيقت اين است كه در «وعاء» (ظرف) مادى گنجايش محدودى وجود دارد كه اگر چيزى در آن قرار دهند تدريجاً محدود و سرانجام پر مىشود به گونهاى كه قابل قرار دادن چيز ديگرى در آن نيست؛ ولى روح و فكر و قوه عاقله انسان كاملًا با آن متفاوت است؛ هرقدر علوم تازه در آن قرار دهند گويى گنجايش بيشرتى پيدا مىكند هر علمى سرچشمه علم ديگرى مىشود و هر تجربهاى تجربه ديگرى با خود مىآورد وبه يك معنا تا بىنهايت پيش مىرود و اين دليل اهميت فوقالعاده آن و اشاره است به اين كه ما از فراگيرى علوم هرگز خسته نشويم كه واقعاً خسته كننده نيست، بلكه نشاطآور و روح پرور است. هنگامى كه انسان مىبيند در كنار نهالى كه از يك مسئله علمى در سرزمين مغز خود كاشته نهالهاى ديگرى جوانه مىزند و مىرويد و اطراف خود را پر گل مىكند، قطعاً به شوق و نشاط مىآيد.
حتى مغزهاى كامپيوترى كه در عصر و زمان ما به وجود آمده و بعضى از روى