پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٣٠ - شرح و تفسير مجموعه اندرزهاى گرانبها

مالك اشتر در مورد انتخاب كارمندان و اداره كنندگان حكومت مى‌فرمايد:

«وَتَوَخّ مِنْهُمْ أهْلَ التَّجْرِبَةِ وَالْحَياءِ مِنْ أهْلِ الْبُيُوتاتِ الصّالِحَةِ وَالْقِدَمِ فِى الْإسْلامِ؛

و از ميان آنها افرادى را برگزين كه داراى تجربه و پاكى روح باشند و از خانواده‌هاى صالح و پيشگام و باسابقه در اسلام باشند». [١]

اين در حالى است كه امروزه شعارهاى زيادى در استفاده كردن از نيروى جوانان داده مى‌شود و متأسفانه به گونه‌اى تبليغ شده كه بعضى تصور مى‌كنند بايد بزرگسالان را از صحنه حكومت و اجتماع كنار گذاشت در حالى كه آنها مجموعه‌هاى عظيمى از تجاربند. حق مطلب اين است كه تجربه‌هاى پرارزش بزرگسالان بايد با نيرو و نشاط جوانان آميخته شود تا موفقيت قطعى حاصل شود؛ به طور قطع و يقين نه تنها مى‌توان به نيروى جوان قناعت كرد و نه تنها به تجارب بزرگسالان، بلكه اين دو مكمل يكديگرند.

سپس در دوازدهمين نكته حكيمانه به اهميت دوستان اشاره كرده مى‌فرمايد:

«دوستى، نوعى خويشاوندى اكتسابى است»؛

(وَالْمَوَدَّةُ قَرَابَةٌ مُسْتَفَادَةٌ)

. خويشاوندى گاه از طريق طبيعى مثلًا تولد دو فرزند از يك پدر و مادر حاصل مى‌شود كه اين دو به طور طبيعى برادرند؛ ولى گاه انسان با ديگرى كه هيچ رابطه نسبى با او ندارد چنان دوست مى‌شود كه همانند برادر يا برتر از برادر پيوند عاطفى با او پيدا مى‌كند. اين گونه دوستى‌ها نوعى خويشاوندى اكتسابى است.

اسلام آيين دوستى و مودت است و به مسئله دوست صالح آن‌قدر اهميت داده كه در حديثى از امام اميرمؤمنان عليه السلام مى‌خوانيم:

«الصَّديقُ أقْرَبُ الْأقارِبِ؛

دوست، نزديك‌ترين خويشاوندان است». [٢] در حديث ديگرى از همان حضرت‌

[١]. نامه ٥٣.

[٢]. غررالحكم، ح ٩٤٠٨.