پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٢ - شرح و تفسير دوست واقعى
گروه سومى نيز هستند كه دوستى آنها بر اساس محبت است و صفا و صداقت نه نتيجه خدمت و كارى شبيه تجارت. آنها به هنگام قدرت به دوستان خود خدمت مىكنند و انتظار پاسخى از آنها ندارند و به همين دليل به هنگام بروز مشكلات براى دوستان خود هرگز آنها را رها نمىسازند و همچنان به اصول اخوت و دوستى وفادارند.
امام عليه السلام در اين كلام پربارش اشاره به اين گروه مىكند كه دوستان حقيقى و واقعى اند؛ آنها در سه زمان دوست خود را فراموش نمىكنند؛ به هنگام «نكبت» آنها در چنين زمانى در كنار دوست خود مىايستند، به او كمك مىكنند، تسلى خاطر مىدهند، غمگسار و وفادارند.
«نكبت» در اصل به معناى انحراف از مسير است همانگونه كه در قرآن مجيد آمده «وَإِنَّ الَّذِينَ لَايُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ عَنِ الصِّرَاطِ لَنَاكِبُونَ»؛ امّا كسانى كه به آخرت ايمان ندارند از اين راه منحرف مىشوند». [١] ازاينرو هنگامى كه دنيا به كسى پشت كند از آن تعبير به نكبت دنيا مىكنند و از آنجا كه بروز مشكلات، مصائب و بلاها مصداق نكبت است بسيارى از ارباب لغت نكبت را به معناى بلا و مصيبت تفسير كردهاند.
شاعر نيز مىگويد:
|
دوست آن باشد كه گيرد دست دوست |
در پريشان حالى و درماندگى |