پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٩ - شرح و تفسير اين چهار چيز را دريابيد

محبت قرار دهد و آنها را مشمول آمرزش و مغفرت خويش سازد.

در چهارمين جمله مى‌فرمايد: «كسى كه توفيق شكرگزارى پيدا كند از فزونى نعمت محروم نخواهد شد»؛

(وَمَنْ أُعْطِيَ الشُّكْرَ لَمْ يُحْرَمِ الزِّيَادَةَ)

. اين وعده الهى است كه در آيات ذيل خواهد آمد و عقل و خرد انسان نيز گواه بر آن است، زيرا شكرگزاران لياقت خود را با اين عمل براى فزونى نعمت ثابت مى‌كنند و خداوند حكيم كه هر كارش روى حساب و حكمت است به اين گونه افراد نعمت بيشترى مى‌بخشد.

البته مى‌دانيم شكر حقيقى تنها شكر به زبان نيست بلكه مرحله مهم‌تر آن شكر عملى است و آن اين است كه از هر نعمتى در جاى خود استفاده كند و نعمت‌هاى الهى را وسيله عصيان و نافرمانى حق نسازد.

به دنبال اين كلمات حكمت‌آميز مرحوم سيّد رضى مى‌گويد: «تصديق و تأييد اين گفتار (درباره امور چهارگانه و نتايج آن) در قرآن مجيد است»؛

(قالَ الرَّضِيُ وَتَصديقُ ذلِكَ كِتابُ اللَّهِ)

. «خداوند در مورد دعا مى‌فرمايد: مرا بخوانيد تا (دعاى) شما را اجابت كنم»؛

(قالَ اللَّهُ في الدُّعاءِ: «ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ» [١])

. درباره استغفار مى‌فرمايد: «هركس كار بدى انجام دهد يا به خود ستم كند، سپس از خداوند طلب آمرزش نمايد، خدا را آمرزنده و مهربان خواهد يافت»؛

«وَمَنْ يَعْمَلْ سُوءاً أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللَّهَ يَجِدِ اللَّهَ غَفُوراً رَحِيماً». [٢]

درباره شكر مى‌فرمايد: «اگر شكرگزارى كنيد، (نعمت خود را) بر شما افزون خواهم كرد»؛ «لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ». [٣]

درباره توبه مى‌فرمايد: «پذيرش توبه از سوى خدا، تنها براى كسانى است كه‌

[١]. غافر، آيه ٦٠.

[٢]. نساء، آيه ١١٠.

[٣]. ابراهيم، آيه ٧.