پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٥ - شرح و تفسير از اين شش گروه در شگفتم!

به همين دليل در يكى از خطبه‌هاى پيغمبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله مى‌خوانيم:

«يا أيُّهَا النّاسُ إنَّ أكْيَسَكُمْ أكْثَرُكُمْ ذِكْراً لِلْمَوْتِ‌

؛ اى مردم باهوش‌ترين شما كسى است كه بيش از همه به ياد مرگ و پايان زندگى باشد». [١]

در حديث ديگرى از امام صادق عليه السلام آمده است:

«ما خَلَقَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ يَقيناً لا شَكَّ فيهِ أشْبَهُ بِشَكّ لا يَقينَ فيهِ مِنَ الْمَوْتِ‌

؛ خداوند عزّوجلّ هيچ يقينى را كه ابداً شكى در آن نيست همانند شكى كه ابدا در آن يقين نيست همچون مرگ نيافريده است». [٢]

اين حديث از اميرمؤمنان على عليه السلام نيز با كمى تفاوت نقل شده است. [٣]

سپس در پنجمين جمله حكيمانه‌اش مى‌فرمايد: «تعجب مى‌كنم از كسى كه جهان ديگر را انكار مى‌كند در حالى كه اين جهان را مى‌بيند»؛

(وَ عَجِبْتُ لِمَنْ أَنْكَرَ فالنَّشْأَةَ الْأُخْرَى وَهُوَ يَرَى النَّشْأَةَ الْأُولَى)

. قرآن مجيد نيز مى‌فرمايد: «وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ النَّشْأَةَ الْأُولَى فَلَوْلَا تَذكَّرُونَ»؛ شما عالَم نخستين را دانستيد، پس چرا متذكّر نمى‌شويد (كه جهانى بعد از آن است)؟!». [٤]

در اين دنيا صحنه‌هاى معاد و زندگى پس از مرگ پيوسته ديده مى‌شود؛ درختان در فصل زمستان مى‌ميرند يا حالتى شبيه به مرگ دارند، هنگامى كه باد بهارى مى‌وزد و قطرات حيات‌بخش بارانِ بهار فرو مى‌افتد تولد تازه‌اى پيدا مى‌كنند و آثار حيات همه جا نمايان مى‌شود. بعد از شش ماه فصل پاييز كه شبيه خزان عمر است فرا مى‌رسد و بار ديگر دوران مرگ و سپس حيات تكرار مى‌شود. اين صحنه را بارها و بارها در عمر خود ديده‌ايم و بازگشت به زندگى‌

[١]. بحارالانوار، ج ٧٤، ص ١٧٦.

[٢]. من لايحضره الفقيه، ج ١، ص ١٩٤.

[٣]. مفتاح السعادة، ج ٥، ص ٢٨.

[٤]. واقعه، آيه ٦٢.