پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٦ - شرح و تفسير از اين شش گروه در شگفتم!
پس از مرگ را آزمودهايم. چرا بيدار نمىشويم؟
در عالم جنين پيوسته تطورات زندگى يكى پس از ديگرى نمايان مىگردد كه شبيه حيات پس از مرگ است. وانگهى خدايى كه در آغاز، جهان را آفريد باز گرداندن حيات پس از مرگ براى او چه مشكلى دارد؟ از همه اينها گذشته خداوند را حكيم مىدانيم و از سويى نه نيكوكاران در اين دنيا غالباً به جزاى خود مىرسند و نه بدكاران. چگونه ممكن است خداوند حكيم و عادل در جهان ديگرى نتيجه اعمالشان را به آنها ندهد؟ [١]
در ششمين و آخرين جمله حكيمانه مىفرمايد: «تعجب مىكنم از كسى كه دار فانى را آباد مىكند ولى دار باقى را ترك مىنمايد و به فراموشى مىسپارد»؛
(وَعَجِبْتُ لِعَامِرٍ دَارَ الْفَنَاءِ وَتَارِكٍ دَارَ الْبَقَاءِ)
. همه با چشم خود مىبينيم اين جهان دار فانى است؛ همه روز گروهى مىميرند و گروهى به دنيا مىآيند و جاى آنها را مىگيرند. سپس همين گروه جاى خود را به گروههاى ديگر مىدهند. كاخهاى زيبا بر اثر گذشت زمان به ويرانهاى مبدل مىشود و باغهاى پر از گل و گياه روزى پژمرده خواهند شد. همه چيز در گذر است و همه چيز رو به فنا مىرود. آيا عقل اجازه مىدهد كه انسان در آبادى اين دار فانى بكوشد؛ اما سراى آخرت را كه در آن حيات جاويدان است فراموش كند و گامى در طريق عمران و آبادى آن از طريق ايمان و اعمال صالح بر ندارد؟
اين موارد ششگانهاى كه امام عليه السلام از همه آنها در شگفتى فرو مىرود بخشى از تناقضهايى است كه انسان در زندگى گرفتار آن است و گاه زندگى يك انسان را مجموعهاى از اين تناقضها و تضادها تشكيل مىدهد و عامل اصلى آن پيروى
[١]. براى پى بردن به دلايل ششگانه معاد بر گرفته از قرآن مجيد به كتاب ما پيام قرآن، ج ٥ بحث معاد مراجعه كنيد.