فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٥٧١ - دارالحَرب
مالى كه در دارالحرب پيدا مىشود و احتمال مىرود از آنِ مسلمان باشد، مانند چادر و سلاح، محكوم به حكم لقطه( --> لقطه)است. از برخى قدما نقل شده است كه پس از گذشت يك سال از تعريف آن، غنيمت به شمار مىرود.(٧)
كافرى كه در دارالاسلام امان( --> امان)گرفته، اگر براى تجارت و مانند آن با قصد بازگشت به دارالاسلام، به دارالحرب برود، امانش محفوظ است؛ ليكن اگر به قصد سكونت و ماندن به دارالحرب برود، امانش نسبت به خود او باطل مىشود ولى نسبت به اموالى كه در دارالاسلام دارد، محفوظ است.(٨)
كافر حربىاى كه در دارالحرب اسلام آورده، خون و اموال منقولش محترم است. فرزندان نابالغ وى نيز در اين حكم ملحق به اويند؛ ليكن اموال غير منقول وى، غنيمت مسلمانان است.(٩)
براى مسلمان، سكونت در دارالحرب در صورت عدم امكان عمل به تكاليف دينى خود، حرام، و در صورت امكان، هجرت از آن جا واجب است. درصورت امكان عمل به وظايف شرعى در دارالحرب ترك آن جا و هجرت به دارالاسلام مستحب خواهد بود.(١٠)از اين رو، پس از برقرارى آتش بس(-->آتش بس)بازگرداندن زنانى كه به دارالاسلام هجرت كرده و مسلمان شدهاند، مطلقا و نيز مردان در صورت شرط نكردن آن در قرارداد آتش بس و عدم تمكّن آنان بر عمل به تكاليف دينى در دارالحرب، جايز نيست؛ اما در صورت شرط بازگرداندن مردان و تمكّن آنان از عمل به وظايف دينى و عدم خوف بر آنها، جايز است.(١١)
از اسباب آزادى قهرى برده، اسلام آوردن او در دارالحرب، قبل از مولايش و خروج وى از آن جا پيش از مولاى خود مىباشد.(١٢)
بنابر تصريح گروهى، اقامه حدّ بر مسلمان در دارالحرب مكروه است، جز در قتل عمدى كه مسلمانى، مسلمانى ديگر را در آن جا بكشد. در اين فرض قاتل در دارالحرب قصاص مىشود.(١٣)برخى در كراهت اقامه حدّ اشكال كردهاند.(١٤)