فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٣٧١ - حمام
آداب
الف. مستحبّات:بستن لنگ (پوشاننده از ناف تا زانو)، خواندن دعاهاى وارد شده، ريختن مقدارى آب گرم بر جلو سر و نيز بر پاها و نوشيدن جرعهاى از آن هنگام ورود به حمام، تحيّت گفتن با كيفيّت وارد شده، مانند«اَنْقَى اللّهُ غَسْلَك»به كسى كه حمام كرده و گذاردن عمامه بر سر و نيز ريختن مقدارى آب سرد بر پاها هنگام بيرون آمدن از حمام.(٢)
ب. مكروهات:ادرار كردن،(٣)شانه و مسواك زدن در حمام،(٤)بدون لنگ داخل شدن، حمام كردن در حال گرسنگى و ناشتا و پر بودن شكم، به پهلو و پشت خوابيدن و تكيه دادن در حمام، ماليدن صورت با لنگ و پاها با سفال، شستن سر با گِل، بويژه گل سرشور (گل مصرى)، نوشيدن و ريختن آب سرد بر بدن(٥)و بنابر مشهور نماز خواندن در حمّام. در شمول حكم كراهت نماز نسبت به رختكن حمام اختلاف است.(٦)حمام كردن و كشيدن كيسه بر بدن براى مُحرم كراهت دارد.(٧)
غُساله حمام:در اينكه غساله حمام (آب استفاده شده در شست و شوى بدن و غُسل) در فرض عدم علم به نجس بودن آن، پاك است يا نجس، اختلاف مىباشد(٨)( -->غساله).
ضمان حمامى:حمامى امين است و ضامن اثاث و اشياى ارباب رجوع نيست، مگر آنكه مالى نزد وى به امانت گذاشته شود و او در حفظ آن كوتاهى كرده باشد.(٩)
جريان شفعه در حمام:ثبوت شفعه در حمام ـ بنابر قول به اعتبار قابل قسمت بودن مورد شفعه ـ مشروط به بقاى منفعت آن پس از تقسيم است(١٠)( --> شفعه).
خروج معتكف براى رفتن به حمام:استحمام در صورت نياز از جمله مواردى است كه معتكف( --> اعتكاف)مىتواند جهت آن از مسجد خارج شود.(١١)
( --> آب حمام)