فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٩٧ - جَفر
در جريان آبستنى در رحم شكل مىگيرد و علاوه بر رساندن غذا و اكسيژن از مادر به جنين و دفع مواد زايد جنين از طريق بند ناف، هورمونهايى را براى تداوم آبستنى ترشح مىكند و هنگام زايمان با جنين از رحم خارج مىشود.(١)از احكام آن در باب طهارت و اطعمه و اشربه سخن گفتهاند.
طهارت:نجاست جفت محلّ بحث است. بسيارى آن را نجس دانستهاند؛(٢)بلكه برخى بر نجاست آن ادعاى اجماع كردهاند.(٣)
دفن كردن جفتِ انسان مستحب است.(٤)
اطعمه و اشربه:خوردن مشيمه حيوان حلال گوشتى كه تذكيه شده بنابر قول مشهور حرام است.(٥)برخى گفتهاند: مشيمه، بچهدان يا جفت بچه است كه با او خارج مىشود و احتياط واجب در اجتناب از هر دو است.(٦)برخى ديگر در عين حال كه مشيمه را به بچهدان تفسير كرده، اجتناب از جفت را نيز بنابر احتياط واجب دانستهاند.(٧)
(--> مشيمه)
جفرجَفر: علم حروف.
علم جفر كه از آن به علم تكسير نيز تعبير مىكنند، علمى است كه در آن از اقسام و خواص حروف و چگونگى تأثير آنها، بحث مىشود. از احكام آن به مناسبت در باب تجارت و شهادات سخن گفتهاند.
بنابر تصريح برخى، فراگيرى علم جفر جايز است؛(١)ليكن برخى پيشگويى جزمى و حتمى از طريق جفر و مانند آن را حرام دانستهاند.(٢)
علم هر كس براى خود او حجّت است، هرچند از راه غير متعارف همچون جفر به دست آيد؛ ليكن بنابر تصريح برخى، شهادت و نيز قضاوت بر اساس آن جايز نيست.(٣)چنان كه تقليد از كسى كه به احكام شرع از راهى جز ادلّه اجتهاد