فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٦٨٨ - دين شرعى
دريا به دست مىآيد، همچون جواهر بنابر مشهور، رسيدن قيمت آن به قدر يك دينار است.(٩)
تجارت:شرط صحّت معامله درهم و دينار با يكديگر ـ كه از آن به بيع صرف( --> صرف)تعبير مىكنند ـ بنابر مشهور تقابض در مجلس است.(١٠)
گرفتن زيادى در معامله دينار با دينار، ربا( --> ربا)به شمار مىرود و حرام است؛ ليكن در معامله دينار با درهم، از آن جهت كه دو جنس محسوب مىشوند، اشكال ندارد؛(١١)چنان كه معامله يك درهم و يك دينار با دو درهم و دو دينار ـ از آن جهت كه هر كدام از آن دو در برابر جنس مخالف خود قرار مىگيرد ـ ربا محسوب نمىشود و بدون اشكال است.(١٢)
حدود:از شرايط اجراى حدّ سرقت مال، رسيدن آن به حدّ نصاب است، كه بنابر مشهور يك چهارم دينار يا قيمت آن مىباشد.(١٣)
ديات:ديه كامل مرد آزاد مسلمان صد شتر يا دويست حلّه يا هزار گوسفند يا دويست گاو يا هزار دينار و يا ده هزار درهم است.(١٤)
( --> نقدين)
دينار شرعى--> دينار
دين شرعىدين شرعى: مقابل دين عرفى.
دين شرعى عبارت است از مال ثابت بر ذمّه مكلّف به سبب تعلّق حقّى شرعى به اموال او براى مستحقان، مانند خمس، زكات، كفّارات و مظالم. مقابل آن، دين