فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٥٦٢ - خيمه
قول برخى، پنجاه دينار است.(٤)و اگر عكس آن صورت گيرد؛ يعنى خيشوم شكافته شود و به نرمه بينى برسد، بنابر تصريح برخى، ديه آن ٦٦ و يك سوم دينار است.(٥)
بنابر قول مشهور، ديه بريدن يكى از دو نرمه بينى، همراه خيشوم دو سوم ديه كامل است.(٦)
(--> بينى)
خيط ابيضخَيْط اَبْيَض: صبح صادق.
خيط ابيض، يعنى ريسمان سفيد، در مقابل خيط اسود. در قرآن كريم(١)اوّلى كنايه از روشنايى فجر صادق و دومى از تاريكى شب است(٢)و فجر صادق و تاريكى شب به دو ريسمان سفيد و سياهِ به هم پيوسته و ممتد تشبيه شدهاند.(٣)اين عنوان در باب صوم به كار رفته است.
زمان امساك از خوردن و آشاميدن جهت روزه، تبيّن و آشكار شدن خيط ابيض از خيط اسود مىباشد كه همان طلوع فجر صادق و وقت نماز صبح است.(٤)
( --> فجر)
خَيْط اَسْوَد --> خيط ابيض
خيمهخيمه: چادر.
از آن به مناسبت در بابهاى حج، احياء موات و حدود سخن گفتهاند.
مستحب است حاجى هنگام وقوف به عرفات( --> وقوف)خيمه خود را در نَمِرَه( --> نمره)برپا سازد.(١)
نصب خيمه در زمين موات، احيا به شمار نمىرود؛ اما برخى آن را تحجير( --> تحجير)دانسته و گفتهاند تا زمانى كه خيمه در آن زمين برپا است، براى