فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٥٠٨ - خنثى
البته پوشاندن سر و صورت باهم بر او جايز نيست و موجب ثبوت كفّاره است.(١٥)
حج گزار مرد در اعمال منى بين حلق و تقصير( --> تقصير)مخيّر است، ليكن بر خنثى تقصير متعيّن است. البته اگر وى از سه گروهى به شمار رود كه ـ به قول برخى ـ حلق بر آنان متعيّن است، بنابر احتياط بايد بين حلق و تقصير جمع كند؛ ليكن بنابر قول به تخيير براى اين سه دسته، باز تقصير بر او متعين خواهد بود.(١٦)
جهاد:جهاد بر خنثى واجب نيست.(١٧)كشتن زنان جبهه دشمن جز در حال ضرورت جايز نيست. به تصريح برخى، خنثى در اين حكم ملحق به زن است.(١٨)در تقسيم غنايم نيز خنثى حكم زن را دارد و چيزى جز آنچه به عنوان رضخ( --> رضخ)به او داده مىشود، به وى تعلّق نمىگيرد؛(١٩)هرچند از بعضى نقل شده كه خنثى از غنيمت نصف سهم مرد و از رضخ، نصف سهم زن، سهم مىبرد.(٢٠)
حجر:نشانههاى بلوغ خنثى عبارتند از: روييدن موى درشت در اطراف هر دو آلت تناسلىاش؛ رسيدن به سنّ پانزده سالگى، خروج منىّ از هر دو آلت؛ و بنابر مشهور، ديدن خون حيض از آلت زنانه و خروج منىّ از آلت مردانه. در نشانه بودن خروج منىّ از يكى از دو آلت و يا حيض شدن به تنهايى اختلاف است. برخى، در فرضى كه خروج منىّ از يكى از دو آلت وى عادى باشد حكم به بلوغ كردهاند.(٢١)
نكاح:نگاه كردن به دُبُر خنثى و نيز هر دو آلت تناسلى وى بر مرد و زن حرام است؛ ليكن نگاه كردن به يكى از دو آلت تناسلى او كه همسان آلت تناسلى نگاه كننده نيست، مانند نگاه كردن مرد به آلت زنانه، بنابر قول گروهى جايز است، مگر آنكه خنثى از محارم باشد كه بر مَحرم وى نگاه كردن به هيچ يك از آن دو جايز نيست. برخى نيز مطلقا نگاه كردن به هر يك از دو آلت خنثى را جايز ندانستهاند.(٢٢)
امّا ديگر اعضاى بدن خنثى، برخى گفتهاند: خنثاى مشكل نسبت به مرد و خنثى، حكم زن و نسبت به زن، حكم مرد را دارد؛ در نتيجه بر خنثى واجب است خود را از مرد بپوشاند و مرد نمىتواند به بدن او ـ جز مواضع استثنا شده، مانند