فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٤١٨ - خال كوبى
خالص
خالص: ناب و غير آميخته با چيزى ديگر.
عنوان ياد شده در بابهايى نظير طهارت، صلات، زكات، كفّارات و ديات به كار رفته است.
پوشيدن لباس ابريشم خالص براى مرد حرام است و پوشيدن آن در نماز موجب بطلان آن مىشود.(١)در اينكه پوشيدن مثل عرقچين، كمربند و جوراب ابريشمى خالص ـ كه به تنهايى ساتر عورت نيست ـ موجب بطلان نماز مىگردد يا نه، اختلاف است.(٢)
به طلا و نقرهاى كه آميخته با فلزى ديگر است زكات تعلّق نمىگيرد، مگر آنكه خالص آن به حدّ نصاب برسد.(٣)بنابر تصريح برخى، مراد از هر دينار( --> دينار)در كفّاره و ديه يك مثقال طلاى خالص مسكوك است.(٤)
( --> آب خالص)
خالع --> خلع
خال كوبى
خال كوبى: ايجاد نقش بر روى پوست با مادّه رنگى به وسيله سوزن.
از آن در باب تجارت و مسائل مستحدثه سخن گفتهاند.
بنابر قول برخى، خال كوبى فى نفسه زينت محسوب مىشود و جايز است.(١)ليكن برخى قدما گفتهاند: خال كوبى صورت براى مرد و زن ـ جز زن براى شوهر ـ جايز نيست.(٢)به تصريح برخى احتياط در ترك خال كوبى بدن با اسمهاى متبرك( --> اسماء متبرك)و كلمات قرآن ـ به جهت اجتناب از بودن آن بر بدن در حال جنابت و ديگر حدثها ـ است و در صورت امكان بايد محو گردد. لمس آن نيز هنگام نداشتن طهارت (وضو، غسل يا تيمم) در صورتى كه روى پوست باشد، حرام است.(٣)