ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥١١ - د دعاى «اللّهمّ ربَّ شهر رمضان»

اى آن كه آسمان‌هاى هفتگانه و زمين‌هاى هفتگانه و آنچه در آنهاست، تسبيح‌گوى اويند! اى خداى ناميرا! اى آن كه جز ذات شكوهمند و مقتدرِ او پاينده نيست! بر محمّد و خاندانش درود فرست و مرا بيامرز و بر من ترحّم كن و از من درگذر! همانا تو آمرزنده مهربانى.

٤/ ٧

دعاى شب هفتم‌

٥٢٨. پيامبر خدا ٦: اى آن كه بوده است و خواهد بود و چيزى همانند او نيست! اى خداى ناميرا كه جز ذات مقتدرِ او پاينده نيست! اى آن كه رعد، با ستايش او، تسبيحگوى اوست و فرشتگان از بيم او تسبيح‌گوى اويند! اى آن كه چون خوانده شود، پاسخ مى‌دهد! اى آن كه چون از او رحمت خواهند، ترحّم مى‌كند! اى آن كه از نهايت عظمتش توصيفگران، توصيف او را نتوانند! اى آن كه چشم‌ها او را در نمى‌يابند و او چشم‌ها را درك مى‌كند و او صاحب لطف است و آگاه است! اى آن كه مى‌بيند و ديده نمى‌شود و بر فرازِ نگريستن است! اى آن كه چيزى او را شكست نمى‌دهد و كسى برتر از او نيست! اى آن كه اختيار بندگان به دست اوست!

تو را مى‌خوانم به حقّ محمّد بر تو و به حقّ تو بر محمّد، كه بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستى و بر محمّد و خاندان محمّد رحمت آورى، آن گونه كه بر ابراهيم و خاندان ابراهيم در جهانيان، درود و بركت فرستادى و رحمت آوردى. همانا تو ستوده باشُكوهى.