ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٠٣ - ب دعاى ابو حمزه ثُمالى

خداوندا! مرا و پدر و مادرم را بيامرز و رحمتشان كن، آن گونه كه در خُردى، تربيتم كردند. آنان را در مقابل نيكى، پاداش نيك و در مقابل گناهان، آمرزش عطا كن. خداوندا! مردان و زنان مؤمن، زندگان و مردگانشان را بيامرز و در نيكى‌ها ميان ما و آنان پيونده بده. خدايا! زنده و مرده ما را، حاضر و غايب ما را، مرد و زن ما را، كوچك و بزرگ ما را و آزاد و برده ما را ببخشاى. آنان كه از خدا برگشتند، دروغ گفتند و بسيار گم‌راه شدند و به خسارتى آشكار دچار گشتند.

خداوندا! بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و كار مرا با نيكى به پايان ببر و درباره آنچه (از كار دنيا و آخرتم) مرا پريشان‌خاطر كرده، كفايتم كن و آن كه را بر من رحم نمى‌كند، بر من چيره مگردان و از پيش خود، برايم نگه‌دارنده و باقى‌دارنده قرار بده، و نعمت‌هاى شايسته‌اى را كه به من داده‌اى، از من مگير، و از فضل خويش، مرا روزىِ گسترده و حلال و پاكيزه، عطا كن. خداوندا! با نگاهبانى‌ات، مرا نگهبان باش و با نيروى نگه‌دارنده‌ات، مرا نگه دار و با حمايتت، مرا در پناه خود بگير و حجّ خانه با حرمت خودت و زيارت قبر پيامبرت را امسال و هر سال، روزى‌ام گردان و مرا از آن حرم‌هاى با شرافت و جاهاى با كرامت، دور مگردان.

خداوندا! توفيق توبه‌ام ده تا نافرمانى‌ات نكنم، و نيكى و عمل به نيكى را به من الهام كن و خشيت خودت را در شب و روز، تا زنده‌ام، ارزانى‌ام دار، اى پروردگار جهانيان!

خداوندا! من هر چه پيش خود گفتم كه: «آماده و مهيّا شدم و براى نماز و مناجات در پيشگاهت ايستادم»، [ولى‌] هنگام نمازم بر من حالت خواب انداختى و توفيق مناجاتت را هنگام مناجاتم از من گرفتى. مرا چه شده كه هرگاه گفته‌ام: «درونم پاك و شايسته شده است و به مجالس توبه‌كاران راه يافته‌ام»، باز هم بلايى برايم پيش آمده، گامم را لغزانده و مرا از خدمتت باز داشته است؟